کتاب «وقتی او هفده سال بیشتر نداشت» نوشتهی سیلوی بومل، گزارشی روایی و مستند دربارهی رابطهی بریژیت ترونیو (که اکنون به نام بریژیت ماکرون شناخته میشود) و امانوئل ماکرون است. این رابطه در حالی شکل گرفت که بریژیت، معلم تئاتر متأهلی بود و سه فرزند داشت، و امانوئل تنها هفده سال داشت و در کلاس او درس میخواند. کتاب تلاش میکند منشأ این رابطه، زمینههای شخصی و اجتماعی آن، و مسیری که این پیوند طی کرده تا به ازدواج منجر شود را بررسی کند. نویسنده با تکیه بر مصاحبه با نزدیکان و افراد مطلع، زندگی بریژیت را از دوران کودکیاش در شهر آمین دنبال میکند. بریژیت در خانوادهای بورژوا و محافظهکار بزرگ شد و در مدارس مذهبی تحصیل کرد. کتاب بخشی از تمرکز خود را بر همین تضادها میگذارد: اینکه چگونه فردی با چنین پسزمینهای حاضر شد در برابر هنجارهای پذیرفتهشدهی خانواده و جامعه بایستد و رابطهای را ادامه دهد که در آن زمان غیرمعمول و نامتعارف تلقی میشد. بومل تلاش میکند رابطهی این دو را نه فقط به عنوان یک داستان عاشقانه، بلکه به عنوان پدیدهای اجتماعی و روانی تحلیل کند. او به نقش امانوئل در شکلگیری و پیشبرد رابطه، چگونگی واکنش خانوادهی بریژیت، تأثیر آن بر فرزندان او، و همچنین بازخوردهای اجتماعی و رسانهای در طول زمان میپردازد. علاوه بر آن، روایت تاریخی و فرهنگی زندگی بریژیت، از دوران پس از جنگ جهانی دوم تا دههی ۸۰ میلادی، بخشی از زمینهی روایت را شکل میدهد. در کنار بررسی زندگی شخصی شخصیتها، کتاب نگاهی هم به آثار بلندمدت این رابطه دارد؛ از جمله اینکه چطور بریژیت، با نقش فعالی که در مسیر زندگی و شغل امانوئل داشت، بخشی از پشتصحنهی رسیدن او به ریاست جمهوری فرانسه شد. بدون جانبداری یا قضاوت مستقیم، کتاب تصویری از تقاطع روابط شخصی با عرصهی عمومی ترسیم میکند و به موضوعاتی چون تفاوت سنی در روابط، محدودیتهای اجتماعی، و شکلگیری انتخابهای سرنوشتساز در بستر این روابط میپردازد.