«مفت خورها» کتابی نوشته سیمون دوبوآر، نویسنده و فیلسوف فرانسوی است. این کتاب در دسته آثار نمایشی تقسیم بندی می شود و مانند دیگر آثار دوبووآر که به موضوع زنان و مشکلات پیرامون آن ها می پردازد «مفت خورها» هم نمایشنامه ای درباره زنان است. این نمایشنامه مقایسه ای میان زنان و مردان در برخورد با آزادی و رهایی است. داستان «مفت خورها» در دوره قرون وسطی می گذرد و سیمون دوبووآر آن را در هشت صحنه روایت کرده است. ماجرا از جایی آغاز می شود که مردان دهکده ای درگیر جنگ به نام ووسلا تصمیم می گیرند برای پیروزی بر دشمن و مقاومت برای زنده ماندن، افراد پیر، زنان و کودکان را از شهر بیرون کنند تا در شرایطی که درگیر قحطی هستند و غذایی برای ادامه زندگی نمانده بتوانند آذوقه برای مردانی که توانایی جنگیدن دارند، ذخیره کنند. آن ها بسیاری از زنان و کودکان و سالمندان را از دهکده بیرون می کنند و تعداد فراوانی از رانده شدگان از روستا در خندقی که دور تا دور دهکده کشیده شده گرفتار می شوند و از گرسنگی جان خود را از دست می دهند. نمایشنامه در واقع تصویری از تلاش جامعه ای کوچک برای ارائه راه حل معضلی اخلاقی و سیاسی را روایت می کند. این نمایشنامه در سالی که زنان در فرانسه حق رای به دست آوردند نوشته شده و فضای کلی آن تحت تاثیر شرایط آن سال می گذرد و به بررسی اثرات ناشی از طرد سیستماتیک اعضای خاموش و به ظاهر غیر جنگجویی که جامعه مردانه به آن ها لقب «بی مصرف» داده است می پردازد. در این نمایشنامه سیمون دوبووآر با نقد تفکر مردانه در پی آن است تا نشان دهد در جامعه ای با تفکرات مردسالارانه افراد فقط زمانی مفید هستند که توانایی جنگیدن داشته باشند و به همین دلیل است که این جوامع برای زنان، کودکان و سالمندان ارزشی قائل نیست.
