کتاب روایتگر زندگی زنی میانسال است که بهناگاه دنیایش زیرورو میشود. او، که در فرایند مواجهه با بیماریاش است، دردمندانه عشق، ترسها، ناکامیها و سرخوردگیهایش را واکاوی میکند. داریا بینیاردی در داستان اضطراب من بهخوبی تنشهای قهرمان داستان را که نویسندهای پریشاناحوال و مضطرب است به تصویر کشیده و با توجه به تجربه زیسته خود فرایند درمان و تلاطمهای روحی او را گیرا و پرکشش روایت میکند. داستان اضطراب من مخاطب را با خود همراه میکند تا با رنج شخصیت اصلی همراه و با ترسهای او مواجه شود و او را آماده میکند تا شجاعانه هر آنچه را تاکنون پس میزده بپذیرد و شاید بیش از هر چیز مخاطب را همچون لئا به پویشی دوباره در خویشتن خویش فرا میخواند.
یتیمان بزرگسال
کتاب محصول دورانی است که نویسنده به تازگی مادرش را از دست داده. او در دل فقدانی عظیم، به زیبایی، از داشتههایش، از خاطرات شیرین خانوادگیاش، از همه کسانی که وجودش را ساختهاند، از عشق و زندگی، و از مادرش میگوید. بینیاردی در شجرهنامهاش به دنبال ردپاهایی میگردد که کودکیاش را به بزرگسالیاش پیوند میدهند و در این میان منصفانه ...