«بچههای بز زنگولهپا کجا بودند؟» نوشتهی علیاصغر سیدآبادی نویسندهی باتجربه و فعال ادبیات کودک و نوجوان، اولین جلد از مجموعهی پنج جلدی «قصههای شیرین مغزدار» است. در داستانهای این مجموعه نویسنده آگاهانه قصههای آشنا را به هم میریزد و از آنها آشناییزدایی میکند و ذهن بچهها را به چالش میکشد و برایشان پرسش ایجاد میکند. در این داستانها مخاطبان کودک میتوانند در ساختن روایتی تازه و جور دیگری از داستانها با نویسنده شریک شوند. داستانها در پایان شامل ۳ حدس و گمان هستند که ذهن مخاطب را به چالش میکشد و از او میخواهد تا با حدس و گمان خودش او هم به شکل دیگری از داستان برسد. در این داستان هم یکی از قصههای مشهور و آشنا به گونهای متفاوت روایت میشود؛ قصهی بز زنگولهپا که سه تا بزغاله دارد. او به صحرا میرود و علف تازه میخورد و با سینههای پر از شیر به خانه برمیگردد. تقتق در میزند، اما هرچه منتظر میماند، جوابی نمیشنود. فکرش هزار راه میرود. نکند گرگ بدجنس بچههایش را خورده باشد؟ از این فکر تنش میلرزد. یعنی بزغالههایش کجا رفتهاند؟ نکند بلایی سر بزغالهها آمده باشد؟ بعد از ماجرای خورده شدن شنگول و منگول او حالا فکرش به هزار راه میرود. به دنبال بزغالهها میگردد و بالاخره آنها را پیدا میکند. ما نمیدانیم بزغالهها کجا بودند، اما میتوانیم حدس بزنیم. نویسنده ۳ تا حدس میزند اما ظاهرا هیچکدام درست نیستند. او از بچهها میخواهد که آنها هم حدس بزنند که بزغالهها کجا بودند؟» بازآفرینی اقصهها و افسانههای قدیمی در شکل و قالب جدید مخاطب کودک را به مشارکت و همراهی دعوت میکند و او را با پرسشهایی روبرو میکند. چون فیلسوفان میگویند پرسش از پاسخ مهمتر است. این تلاش برای پاسخ به پرسشها مهارت حل مسئله را در کودکان تقویت میکند. این مجموعه به فهرست کلاغ سفید کتابخانهی بینالمللی مونیخ (سال ۱۹۹۹) راه یافته و تندیس سرو سبز را برای بهترین بازآفرینی (سال ۱۳۸۸) از آن خود کرده است. چاپ جدید این مجموعه با ویرایش، گرافیک و صفحهآرایی جدید منتشر شده است. «بچههای بز زنگولهپا کجا بودند؟» بازآفرینی جذاب و خواندنی داستان تکراری بز زنگولهپا است که کودکان را در خلق داستانی جدید سهیم میکند و باعث لذت مضاعف آنها میشود.
