«معبد زیر زمینی» داستان تلاش جوانی برای یافتن شخصیت واقعی خود در دل خاک است. الیاس جوان سرخورده و تنهایی است که تلاش میکند نظر دیگران را نسبت به خود تغییر دهد. او از توسریهای دایی به ستوه آمده و تبدیل به جوانی منزوی و تنها شده. توجه زیاد مادر در مقابل دیگران غرورش را شکسته و حالا به دنبال راهی است تا به همه ثابت کند بچه ننه نیست و جنم دارد. الیاس به دنبال راه میگردد تا اینکه «حاج غلامحسین» مقنی از قم به روستای محل سکونت الیاس میآید و دنیای تازهای را به او نشان میدهد. دنیایی که شجاعت و شهامت لازمهی ورود به آن است. آشنایی با «حاج غلامحسین» اتفاقات تازه و غیرقابل پیشبینی را در زندگی الیاس رقم میزند.
مثل 1 بوم سفید
سالهاست میان ثانیهها، ساعتها و روزها گم شدهاند و حالا کلمات آنها را پیدا میکنند: آدمها، رنگها، صداها و مرگ. کلماتی که مردی را میمیرانند و شتری را مییابند. عشقی را میکشند و دلی را میربایند. دنیایی را میسازند و عطری را در فضا میپراکنند. این جادوی کلمات نیست، زندگی آنهاست.
از باغها به بعد
آب که کم میشود، درختها میترسند. چاهها عمیقتر میشود تا چکهای آب برسد به ریشههای خشکیدهشان. گاه آب هم میرسد؛ اما دیگر درخت زنده نمیشود. آب میخواست، اما کسی فکری برای خاکش نکرده بود. آب عمیقترین چاه هم، صفا خانوم را زنده نمیکرد، وقتی خاک زیر پایش اینچنین تفتیده بود. کسی باید فکری به حال خاک میکرد و نیلوفر، خاکها ...