ممنونم آمو!

«ممنونم آمو!» اثر اوگه مورا نویسنده و تصویرگر نیجریه‌ای داستانی در ژانر تخیلی و برای گروه سنی بالای 5 سال است. تصاویر کتاب به صورت کلاژ است و در آن از رنگ‌ها و طرح‌های مختلف استفاده شده. آمو در زبان نیجریه‌ای به معنی «ملکه» است که در این داستان مادربزرگی سیاه‌پوست با موهای سفید، پیراهنی زردرنگ و گوشواره‌هایی بزرگ و طلایی‌ است. این کتاب موفق شده سه لاک‌پشت پرنده برای آثار منتشرشده در زمستان ۱۴۰۰ را کسب کند. شخصیت اصلی داستان زنی مهربان است که در خانه‌ای نبش خیابان اول زندگی می‌کند. او خوراک قرمز خوش‌رنگ‌ولعابی برای شام خودش درست کرده و به محض چشیدن یک قاشق از آن با خودش فکر می‌کند که در تمام عمرش غذایی خوشمزه‌تر از این نخورده است. آمو، قاشق را پایین می‌گذارد و از آشپزخانه خود که حالا عطر غذا همه‌جای آن را پر کرده، بیرون می‌رود. او می‌خواهد تا وقتی‌که غذایش چند قل دیگر می‌زند و آماده می‌شود، کتاب بخواند؛ اما درست همین لحطه، در خانه به صدا درمی‌آید. تمام اهالی محل آرزوی چشیدن خورش خوشمزه آمو را دارند و به‌دنبال عطر غذایی که آمو برای خودش پخته، یکی بعد از دیگری به خانه او می‌آیند. وقتی همه‌ی اهل محل از هنرمند، خواننده، شهردار، پلیس، کارگر ساختمان و... می‌آیند و خوراک‌شان را می‌گیرند، آمو می‌ماند و قابلمه‌ی خالی غذا. آمو با قابلمه‌ی خالی پشت میزش نشسته که صدای در می‌آید. او در را باز می‌کند و می‌بیند همه‌ی اهل محل پشت در ایستاده‌اند. او ناراحت و غمگین به آن‌ها می‌گوید که غذا تمام شده، اما پسرکوچولویی آستین آمو را می‌کشد و می‌گوید: «برایت چیزی آورده‌ایم.» هرکس که آن روز به خانه‌ی آمو آمده و غذا گرفته، حالا با دستی پر پشت در است. آن‌ها ‌همه با غذاهای‌شان خودشان را در خانه‌ی کوچک آمو جا می‌کنند و دور هم جشن می‌گیرند و پایکوبی می‌کنند و شام می‌خورند. حالا «گرچه قابلمه‌ی بزرگ و تپلی آمو خالی بود، اما قلبش پر بود از عشق و شادمانی.» «ممنونم آمو!» داستانی ساده و لطیف درباره‌ی قدردانی، مهربانی و عشق و توجه به دیگران است که می‌تواند برای مخاطبان کودک الهام‌بخش باشد و آن‌ها را تشویق به مهربانی بکند.