پرده خوان، روایتگری است که طبق سنت بیشتر قصص مذهبی می گوید؛ داستان هایی مبتنی بر تصاویر و شمایل هایی چند از اولیا و اشقیا و مردم کوچه و بازار نقش بسته بر یک پرده نقاشی بزرگ که بر دیوار گذرگاه یا صحن امامزاده ای نصب می شود.
تخت و خنجر
جارچی: [جار میزند] ایهاالناس، این طبل خبردار، بود مژده دربار، به هر مرد درستکار، هنردار، جگردار، چه پولدار، چه بیکار، که ای قوم بیایید، تجمع بنمایید، به پرواز همای شرف و عز و سعادت به تماشا بنشینید به سر مرد جوانبخت خوشاقبال، که قسمت شده او را بنشاند به روی تخت حکومت، به یک سال.
تلخک: چه جالب، یه موقعی ...