"مورخ" نخستین اثر الیزابت کوستووا، رمانیست که با نثری ظریف و ساختاری پیچیده، مرز میان تاریخ و افسانه را در هم میریزد. این رمان جاهطلبانه، در پیوندی هوشمندانه میان ژانر وحشت گوتیک و معمای ادبی، اسطورهی خونآشام را از قالب فولکلور بیرون میکشد و در بافتی از اسناد، نامهها، و حافظهها بازآفرینی میکند. الهامگرفته از "دراکولا"ی برام استوکر، اما بهمراتب عمیقتر، "مورخ" روایت جستوجوی حقیقت است، در جهانی که حقیقت همیشه با ترس، وسوسه و مرگ همراه است. داستان از دههی ۱۹۷۰ آغاز میشود، جایی در آمستردام، هنگامی که دختر نوجوانی کتابی مرموز را با نقش برجستهی اژدها و کلمهی "دراکولا" در میان صفحات پنهانشدهی کتابخانهی پدرش مییابد. همین کشف ساده، آغازیست بر سفری وهمآلود که او را، از خلال دفترچههای پدرش، به قلب اروپا، تاریخ، و تاریکی میکشاند. هرچه روایت پیش میرود، خطوط میان گذشته و حال، واقعیت و افسانه، تیرهتر میشود؛ و در میان انبوهی از آرشیوها، نامهها، و سفرهای پرخطر به استانبول، بوداپست و صومعههای فراموششده، یک حقیقت هولناک آشکار میشود: دراکولا، شاهزادهی بیمرگ، ممکن است همچنان زنده باشد. در هستهی "مورخ"، کاوشی است در تأثیر ناپیدای گذشته بر اکنون. این رمان دربارهی وسوسهی دانستن، بهای کنجکاوی، و پرسشی بیپاسخ دربارهی جاودانگی است. کوستووا با چیرهدستی، اخلاق پژوهش را در دل رمز و راز جای میدهد و از طریق ترکیب تاریخ واقعی با افسانه، خواننده را وادار میکند تا دربارهی مرز میان واقعیت و اسطوره، شک کند. کتاب همچنین نگاهیست به شر - نه فقط بهعنوان موجودی ماورائی، بلکه بهمثابه نیرویی انسانی، مستتر در جاهطلبی، سکوت، و دانش بیمهار. "مورخ" اثریست تاملبرانگیز، پیچیده و آکنده از تنش. کوستووا در این کتاب، با چیدمانی شبیه به پازل، لذت خواندن را با وسوسهی تحقیق در هم میآمیزد. برای خوانندگانی که به دنبال رمانی هستند که همزمان فکری، دلهرهآور، و عمیق باشد - و برای آنان که از تاریخ، جادو، و رمزگشایی نمیهراسند - "مورخ" تجربهایست که چون سایهای سرد، در ذهن باقی میماند.
