«وقتی ناامید میشوم» کتاب داستانی تصویری مناسب بچههای ۴ تا ۸ سال است. کتابی مناسب و خوب دربارهی غلبه بر ناامیدی و اضطراب و استرس. بچهها با خواندن این کتاب درک میکنند که اگر موفق نشدند کاری را به درستی انجام بدهند، نباید زود هول شوند یا بهم بریزند و یا ناامید شوند. «وقتی ناامید میشوم» داستان پسر بچهی کوچکی به اسم جاش است. جاش هنوز کوچک است اما کمکم میخواهد کارهایش را خودش انجام بدهد، اما یک مشکلی دارد. جاش وقتی نمیتواند کاری را درست انجام بدهد، زود بهم میریزد، ناامید و کلافه میشود. مثلا وقتی میخواهد خودش پیراهنش را بپوشد، وقتی میبیند آستین پیراهنش را نمیتواند پیدا کند، ناراحت و پریشان میشود و حالش بد میشود. یا مثلا وقتی میخواهد با خواهرش بازی کند، وقتی میبیند نمیتواند خوب بازی کند و میبازد، عصبانی و ناامید میشود. بابای جاش حواسش به او هست. او مدام به جاش یادآوری میکند که نباید کم بیاورد. او به جاش میگوید که این اولین تجربههای اوست و او هر چه بزرگتر شود و کارهای بیشتری انجام بدهد، تجربه و تبحرش هم بیشتر میشود و موفقتر میشود. کتاب داستان تصویری «وقتی ناامید میشوم» به بچهها یاد میدهد که نباید با کوچکترین چیزی بهم بریزند. نباید زود ناامید و خسته شوند. اگر کاری را انجام میدهند که درست پیش نمیرود، باید کمی به خودشان فرصت دهند و باز بیشتر تلاش کنند و بدانند ارزش آن تلاش خیلی خیلی زیاد است. بچهها از همان سن کم باید یاد بگیرند که ناامید شدن بدترین چیزهاست. باید با امید به تلاششان ادامه بدهند و بدانند همان تلاش و پشتکار است که از آنها، آدمهای موفقی میسازد. بعد از خواندن کتاب داستان تصویری «وقتی ناامید میشوم» برای بچهها، میتوان با آنها صحبت و گفتوگو کرد و نظر آنها را پرسید. میتوان بچهها را به چالش کشید و از آنها پرسید که آخرین باری که ناامید شدهاند، کی بوده و چرا؟ بعد دربارهی ناامیدی برای بچهها حرف زد و آنها را با تلاش و استمرار در تلاش آشنا کرد. اگر بچهها از همان سن پایین درک کنند که قرار نیست همیشه برنده و موفق شوند، در بزرگسالی آدمهای سالم و آرامی خواهند شد. آنها آرامش خواهند داشت و هیچ گاه ناامید و مایوس و کلافه و عصبی نخواهند شد؛ بلکه مدام در تلاش خواهند بود و راههای متفاوتی را آزمایش خواهند کرد.
