«صرفا در باب موسیقی» کتابی تنها درباره موسیقی نیست و به مقایسه ترانه ها و اجراهای مختلف از دیدگاه های متفاوت می پردازد. در این کتاب موراکامی اعتراف می کند که در کنار اوزاوا نوعی خودآگاهی را تجربه می کند. او خاطرات خود از کنسرت های اوزاوا و حس تحسین خود را شرح می دهد.