کتاب چیستی ایران، کاوشی نشانهشناختی است پیرامون مفهوم ایران در گفتمان هزاروصدسالهی سلطنت در جغرافیای جیحون تا فرات پس از اسلام. ایران در این گفتمان، یک سپهر فرهنگی درتنیده با سیاست است؛ و نه یک قلمرو جغرافیایی یا حکمرانی صرف. سخن از یک سپهر نشانهشناختی است که در آن یک هویت تمدنی، فرهنگی و سیاسی خود را با نام ایران بازتولید و ارزشگذاری میکند. فضایی درهمبافته از شش نظام نشانهای جغرافیا، زبان، تقویم، آیینها، تاریخ و اساطیر و سیاست که ایدهی ایران را طی یازده قرن در دهها دربار بهطور همسان صورتبندی کرده است. نشانهها در این نظامهای همبسته بهروشنی، ایران را از «ناایران» جدا میساختند و مفهوم یک «مملکت باستانی نوشونده» را برای شهریاران سلسلههای مختلف ترسیم میکردند. این پژوهش نظریهی ایران را از منظر پایدارترین نهاد قدرت سیاسی، بر پایهی اطلاعات چکامههای سلطنتی تبیین میکند.