گوستاو فلوبر

Gustave Flaubert

گوستاو فلوبر از ستون‌های رمان مدرن فرانسه است؛ نویسنده‌ای که وسواسش نسبت به جمله، ریتم و دقت توصیف، او را به الگویی برای نسل‌های بعد تبدیل کرد. او در شهر روان به دنیا آمد و بخش مهمی از عمرش را صرف نوشتن و بازنویسی کرد؛ برای فلوبر، نثر فقط وسیله انتقال داستان نبود، خودِ هنر بود. «مادام بوواری» نام او را در تاریخ ادبیات ماندگار کرد؛ رمانی درباره خیال‌پردازی، نارضایتی و فاصله تلخ میان رؤیا و زندگی روزمره. فلوبر شخصیت‌هایش را نه با قضاوت آسان، بلکه با نگاهی سرد، دقیق و گاهی بی‌رحمانه می‌سازد؛ همین فاصله است که خواننده را وادار به دیدن جزئیات می‌کند. اهمیت او در این است که رمان را از روایت ساده سرگذشت به ساختاری دقیق و هنری رساند؛ هر واژه باید جای خودش بنشیند. برای خواننده فارسی، فلوبر تجربه‌ای از کندخوانی لذت‌بخش است؛ باید در جمله‌هایش مکث کرد تا آهنگ پنهان و طنز تلخش خودش را نشان بدهد.

---