بهرام بیضایی، نمایشنامهنویس، پژوهشگر و فیلمساز ایرانی، از چهرههای شناختهشده ادبیات و فرهنگ معاصر یا کلاسیک است. او در تهران به دنیا آمد و نامش با بخشی از حافظه خوانندگان در زبانهای مختلف گره خورده است. مسیر کاری او با پژوهش در نمایش ایرانی، اسطوره، سینما و نمایشنامهنویسی شکل گرفت. همین مسیر باعث شد آثارش فقط یک تجربه سرگرمکننده نباشند و به تصویری از زمانه، جامعه و دغدغههای شخصی او تبدیل شوند. شهرت او بیش از همه با «مرگ یزدگرد»، «باشو غریبه کوچک» و نمایشنامهها و پژوهشهایش شناخته میشود. این آثار نشان میدهند که نویسنده چگونه میتواند از دل موقعیتهای آشنا، جهانی مستقل و بهیادماندنی بسازد. در نوشتههای او تاریخ، اسطوره، زبان، هویت، قدرت و جایگاه زن در روایت پررنگ است. لحن و شیوه روایتش، بسته به جهان اثر، گاهی آرام و تأملی است و گاهی پرحادثه، تند و داستانگو. اهمیت بهرام بیضایی در این است که نمایش و سینمای ایران را با دانش تاریخی و زبانی بسیار غنی پیوند زد. همین ویژگی باعث شده آثارش از زمان انتشار فراتر بروند و برای نسلهای بعدی هم خواندنی بمانند. بیضایی را نمیشود از زبان جدا کرد. جملههایش وزن دارند، ریشه دارند و اغلب مثل پردهای نمایشی باز میشوند. او تاریخ و اسطوره را زنده میکند، اما نه برای موزه؛ برای پرسیدن از امروز.