میشل فوکو فیلسوف و تاریخنگار اندیشه فرانسوی بود و از اثرگذارترین متفکران قرن بیستم به شمار میآید. او در پواتیه زاده شد و در کارهایش سراغ نهادهایی رفت که زندگی انسان مدرن را شکل میدهند: بیمارستان، زندان، مدرسه، روانپزشکی و نظامهای دانش. کتابهایی مانند «تاریخ جنون»، «مراقبت و تنبیه» و «تاریخ جنسیت» از آثار مهم او هستند. فوکو نشان داد قدرت فقط در دولت و قانون نیست؛ در زبان، دانش و عادتهای روزمره هم کار میکند. نثر او فشرده و تحلیلی است، اما موضوعهایش بسیار ملموساند. او از پشت تاریخ رسمی، سازوکارهایی را بیرون میکشد که بدن و ذهن انسان را نظم میدهند. اهمیت فوکو در تغییر دادن شیوه فکر کردن به قدرت و حقیقت است. پس از او، بسیاری از رشتهها ناچار شدند دوباره نسبت دانش، نهاد و سلطه را بررسی کنند. برای خواننده فارسی، فوکو متفکری است که نگاه را تیز میکند؛ بعد از خواندنش، مدرسه، زندان، بیمارستان و حتی واژههای معمولی دیگر همان چیزهای سابق نیستند.