مجموعه داستان خارجی
میتوان دن کیشوت سادگیها بود و با آسیاهای بادی مبالغه، طمطراق، هیجان ساختگی، ریاکاری، عشق تصنعی و درخشش دروغین راه و رسمی پر مدعا جنگید. تورگنیف در تمام عمر همچون شوالیه با همه اینها جنگید، به نام بانویی که برای خود برگزیده بود و قهرمانیهایش را به او تقدیم میکرد: ‹‹بانوی دقت››. با وجود بدبینی شوپنهاوری که در بعضی اشعار تورگنیف ملاحظه میشود، آثار او نه درس نومیدی، که بیشتر درس فروتنی میدهد.
صفحه نویسنده
ایوان تورگنیف
۲۰ رمان
ایوان تورگنیف، رماننویس و نمایشنامهنویس روس است و نامش با آثاری شناخته میشود که به نسلها، عشق، طبقه، روستا و تغییر اجتماعی نزدیکاند. در معرفی او، بهتر است به جای جملههای کلیشهای، به همان کیفیتی نگاه کنیم که خواننده را به کتابهایش برمیگرداند.
مسیر کار او نشان میدهد ادبیات همیشه یک شکل ندارد. گاهی از فانتزی و هیجان میآید، گاهی از نمایش و تجربه اجتماعی، و گاهی از رمانهای پرخوانندهای که بیواسطه با مخاطب حرف میزنند.
از آثار یا زمینههای شناختهشده او ...
آسیا
در این داستان با دو شخصیت روس همراه خواهید شد که پس از ملاقات در سرزمین آلمان، به یکدیگر دل میبازند. ایوان سرگئییویچ تورگنیف رماننویس، شاعر و نمایشنامهنویس روس بود که نخستین بار کشورهای غربی را با ادبیات روسی، آشنا کرد. آثار او تصویری واقعگرایانه و پر عطوفت از دهقانان روس و بررسی تیزبینانهای از طبقه روشنفکر جامعه روسیه، که ...
نخستین عشق
عشقی که تورگنف در نخستین عشق حکایت می کند، لطیفه ای ظریف و شوخی شاعرانه نیست. بلکه توصیف احساس عمیق و بغرنجی است که تاثیر آن سالیان دراز و گاهی در سراسر زندگی خواننده باقی می ماند. عشقی که تنها هدیه ی مقدس سرنوشت نیست، بلکه آزمایش احساس و عاطفه انسانس است و آدمی را به سوی مهم ترین هدف ...
رودین
... ای دوست!
دیگر این موهای سپید، این چین و چروکها، این آستینهای پاره و این جامههای مندرس حرف و شوخی نیست. تو همیشه نسبت به من سختگیر بودی، لیکن حق به جانب تو بود، اکنون دیگر سختی و گلایهای از سختگیری نیست، همه چیز به پایان آمده، روغن پیهسوز ته کشیده و پیهسوز نیز از هم پاشیده و آنچه بر ...
آشیانه اشراف
تصمیم را گرفتهام. همهچیز تمام شده، زندگی مشترک من با شما تمام شده. از همه چیز خبر دارم، از گناهان خودم، از گناهان دیگران، از این که پدرجان چطور ما را ثروتمند کرد، کفارهی همهی اینها را باید با دعا داد. درماندهام، دلم میخواهد خود را تا ابد جایی محبوس کنم، سد راهم نشوید وگرنه تنها خواهم رفت...