مردی که دوست میداشتم
باور کرده و نکرده بودم. از من دور شده بود. خیلی.
شاید آنقدر کنار هم بودیم که دیگر وجود یکدیگر را حس نمیکردیم.
نمیدیدیم. نمیشناختیم.
انگار لزومی به این دیدن و شناختن نبود؛
و تنها وقتی از دستت دادم،
وقتی دیگر در شب و روزهایم حضوری ملموس نداشتی،
وقتی اول گاهی شبها و بعد بیشتر شبها سینه ستبرت دیگر پناهام ...
نیمه ناتمام
خبر مثل بمبی منفجر شد:«دایی رضا را از سر کلاس بردند.» انگار شیئی سنگین توی سرم خورد و چیزی توی مغزم ترکید. گیج و ناهوشیار به دهان آقاجون نگاه کردم. چنگ انداختم به بازوی صبا. زمین زیر پایم تاب میخورد. چشمانم میجوشید. حلقههای اشک روی صورتم سر میخوردند. عزیز از پشت پرده تار، دوبامبی توی سرش کوبید:«یا ابوالفضل، خودت رحم ...