رمان ایرانی
این یادداشتها را برای تو مینویسم
برخی فکر میکنند چقدر دنیای من و زنهایی چون من کوچک است که با کوچکترین گوشه چشمی دل میسپاریم و تمامی غمها فراموش میکنیم. اما من فکر میکند چقدر دنیای من و زنهایی چون من فراخ است و گسترده، که به راحتی میگذریم، میبخشیم و از بالا نگاه میکنیم. مگر من، یا هر زنی چون من از زندگی چه میخواهد؟ جز دوستداشتن و دوستداشته شدن؟ جز عشق و معشوق بودن؟ این را باور کن برای ما در این دنیای کوچک، همین کافی است.
هرگز عاشق نشو مسیحا
من دیگر، بزرگی این دنیا را باور ندارم و فکر میکنم که بزرگی، در دستان تقدیر است. نگاه کن! خوب نگاه کن! ببین که چگونه سرانگشتان تقدیر تمامی ما را بازی میدهد و مثل طفلی بیپناه در هر گوشهای که بخواهد، مینشاند. سرنوشت من و تو، امروز چه اندازه گره خورده است به سالهای دورتر و آن هنگام که نه ...
ویرانههای هوس
نمیدانم اینجا که ایستادهام کجاست.
امروز دیگر از دانستن و ندانستن گذشتهام.
امروز دیگر میتوانم بدون تلاطم، همهی آن سالها را مرور کنم.
و شاید با مرور تمام آن خاطرات،
خواستنها و بدست آوردنها را معنی کنم.
من اینجا ایستاده ام و میدانم که در پشت سر،
ویرانهای بیش نیست:
ویرانهای ساخته از هوس!