رمان خارجی
رمانی درباره سرخوردگی از دوره جوانی. میلان کوندرا در این رمان در قالب زندگینامه یک شاعر جوان به تحلیل یک فاجعه میپردازد: اینکه شعر چگونه به یاری نیروی شر در اجتماع میآید و هنر بر ضد آزادی بر ضد جوهر خود به کار گرفته میشود. برداشت فلسفی و زبان نافذ کتاب، از همان آغاز خواننده را با مسائل بنیادی بشر روبرو میکند و خواه ناخواه به تفکر وا میدارد.
صفحه نویسنده
میلان کوندرا
۳۸ رمان
میلان کوندرا، رماننویس چک-فرانسوی، از چهرههای شناختهشده ادبیات و فرهنگ معاصر یا کلاسیک است. او در برنو به دنیا آمد و نامش با بخشی از حافظه خوانندگان در زبانهای مختلف گره خورده است.
مسیر کاری او با موسیقی، سیاست، تبعید و تأمل نظری درباره رمان شکل گرفت. همین مسیر باعث شد آثارش فقط یک تجربه سرگرمکننده نباشند و به تصویری از زمانه، جامعه و دغدغههای شخصی او تبدیل شوند.
شهرت او بیش از همه با «سبکی تحملناپذیر هستی»، «شوخی» و «جاودانگی» شناخته ...
شوخی
این گرمترین دوره عشق ما بود. نورافکنها روی برجهای دیدبانی روشن بودند، سگها با نزدیک شدن شب پارس میکردند، پسرک ازخودراضی بر همه ما فرمانروایی میکرد. اینها فقط کمی از ذهن مرا به خود مشغول میکرد؛ تمام حواسم متوجه لوسی بود. من در محاصره سگهای آدمکش و معدن واقعا خوشبخت بودم، با مشقهای بیهوده نظامی حرکت میکردم؛ خوشبخت و مغرور ...
مواجهه
فرهنگ واژگان، خنده را واکنش برانگیخته شده به واسطه یک امر خندهدار مضحک تعریف میکند. اما آیا چنین است؟ میتوانیم از ابله داستایوفسکی یک گلچین کامل از انواع مختلف خنده را استخراج کنیم. یک مطلب عجیب: شخصیتهایی که در این کتاب بیشتر از همه میخندند، شوخطبعترینشان نیستند، به عکس، کسانیاند که اساسا فاقد شوخطبعیاند.
