رمان خارجی
کتاب هنر رمان، عصر جدید اروپا را همچون دورانی توصیف میکند که دارای دو خصیصه متضاد، یا به عبارت دیگر دارای ماهیتی «دوگونه» است: از یک سو فلسفه و علوم، انسانی را پرورش میدهند که جهان را منحصرا از دید علمی و فنی مینگرد، میکوشد تا بر طبیعت و انسانهای دیگر مسلط شود و در نتیجه، سرانجام، در آنچه هیدگر «فراموشی هستی» می نامد، فرو میرود. از سوی دیگر یک هنر بزرگ اروپایی شکوفا میشود تا «آن هستی فراموش شده» را پیوسته روشنی دهد. هنر رمان نوشته میلان کوندرا را با واسطه ترجمه تحسین برانگیز پرویز همایونپور با شعف خواندم. این اثر جاپای استواری است برای همه دستاندرکاران این هنر والا. مگر نه آن است که همه ما گاه به گاه به یک خانهتکانی ذهنی نیازمندیم؟
صفحه نویسنده
میلان کوندرا
۳۸ رمان
میلان کوندرا، رماننویس چک-فرانسوی، از چهرههای شناختهشده ادبیات و فرهنگ معاصر یا کلاسیک است. او در برنو به دنیا آمد و نامش با بخشی از حافظه خوانندگان در زبانهای مختلف گره خورده است.
مسیر کاری او با موسیقی، سیاست، تبعید و تأمل نظری درباره رمان شکل گرفت. همین مسیر باعث شد آثارش فقط یک تجربه سرگرمکننده نباشند و به تصویری از زمانه، جامعه و دغدغههای شخصی او تبدیل شوند.
شهرت او بیش از همه با «سبکی تحملناپذیر هستی»، «شوخی» و «جاودانگی» شناخته ...
کتاب خنده و فراموشی
سال 1971 و میرک میگوید که ستیز با قدرت، ستیز حافظه با فراموشی است. میکوشد آنچه را دوستانش بیاحتیاطی مینامند چنین توجیه کند: ثبت دقیق خاطرات روزانه، نگهداشتن تمام مکاتبات و یادداشتبرداری از جلساتی که در آنها درباره شرایط موجود و مقصد آینده بحث میشود. به آنها میگوید، هیچیک از اعمال ما سرپیچی از قانون اساسی نیست. سعی در پنهانکاری، ...
شوخی
این گرمترین دوره عشق ما بود. نورافکنها روی برجهای دیدبانی روشن بودند، سگها با نزدیک شدن شب پارس میکردند، پسرک ازخودراضی بر همه ما فرمانروایی میکرد. اینها فقط کمی از ذهن مرا به خود مشغول میکرد؛ تمام حواسم متوجه لوسی بود. من در محاصره سگهای آدمکش و معدن واقعا خوشبخت بودم، با مشقهای بیهوده نظامی حرکت میکردم؛ خوشبخت و مغرور ...