دود

حسن سناپور: شرح احوال نوشتن؛ متولد 1339. شروع داستان‌نویسی و نوشتن نقد داستان و نقد فیلم و گاهی فیلم‌نامه‌های کوتاه از 1363 . چاپ کردن این نوشته‌ها در نشریات مختلف در همین سال‌ها و تا سال‌ها بعد. از حدود سال 1372 تا هفت سال بعد روزنامه‌نگاری در بخش‌های ادب و هنر چهار روزنامه. اولین کتاب‌های چاپ شده، داستان‌های بلندی برای نوجوانان: پسران دهکده (1369، انتشارات سروش)، افسانه و شب طولانی (1371 ، انتشارات کانون پرورش فکری). انتشار رمان نیمه‌ی غایب (1378 ، نشر چشمه) که برنده‌ی اولین دوره‌ی جایزه‌ی مهرگان و همین طور جایزه‌ی یلدا (این یکی را به طور مشترک) می‌شود و تا سال 87 پانزده بار چاپ شده است. انتشار رمان ویران می‌آیی (1382 ، نشر چشمه) که نامزد جایزه‌های بنیاد گلشیری و یلدا می‌شود و تا سال 89 پنج بار چاپ شده است. انتشار سه مجموعه داستان با گارد باز (1383 ، نشر چشمه) و سمت تاریک کلمات (1384 ، نشر چشمه) و شمایل تاریک کاخ‌ها (1388 ، نشر چشمه) که دومی برنده‌ی جایزه‌ی بنیاد گلشیری شده است. (ده جستار داستان‌نویسی در سال 1383 و جادوهای داستان در سال 1387 ، هر دو در نشر چشمه) و همین‌طور گردآوری مجموعه مقالاتی درباره‌ی آثار هوشنگ گلشیری به نام هم‌خوانی کاتبان (1380 ، نشر دیگر) است. آخرین کارهای چاپ شده‌ی سناپور، مجموعه شعر سیاهه‌ی من، یک شیوه برای رمان‌نویسی و رمان لب بر تیغ (هر سه در 1389 ، نشر چشمه) است. دو کتاب دود و اداب خداحافظی آماده‌ی انتشار و منتظر دریافت مجوز هستند. هم‌چنین نزدیک ده سال است که داستان‌نویسی هم تدریس می‌کند.