همیشه نسبت به مرگ حساس بودم
از وقتی 40 سالگی را پشت سر گذاشتم دریافتم روزی میمیرم
انگار در یک آن دریافته بودم که هیچ راهی برای گریز از این سرنوشت محتوم وجود ندارد!
۲۴ رمان
اوژن یونسکو نمایشنامهنویس رومانیایی-فرانسوی و از چهرههای اصلی تئاتر ابزورد است. او در رومانی به دنیا آمد و بخش مهمی از زندگی و کار ادبیاش در فرانسه گذشت.
یونسکو با زبان روزمره کاری عجیب میکند: گفتوگوها در آثارش ظاهراً عادی شروع میشوند، اما کمکم معنا از هم میپاشد. شخصیتها حرف میزنند، اما ارتباط واقعی کمتر و کمتر میشود.
نمایشنامههایی مانند «کرگدن»، «آوازهخوان طاس» و «درس» نمونههایی از جهان او هستند. در این آثار، پوچی فقط یک مفهوم فلسفی نیست؛ روی صحنه، در ...
مردی با چمدانهایش (گفتگو با ژاک مکلر کارگردان و متخصص آثار یونسکو و پژوهش به زبان فرانسه از کیکاووس کامیابی مسک)
پزشک روانشناسی، که از استادان صاحبنظر در روانکاوی است میگوید: رویا درامی است که ما در یک زمان هم نویسندهاش هستیم، هم بازیگر اصلیاش و هم تماشاگرش. در واقع ما همیشه در رویا، در موقعیتی خاص به سر میبریم و این خود درجه کمال تئاتر است...
تشنگی و گشنگی
بی آنکه اینقدر دو رویم یونسکو این نمایشنامه را با رنجهای روحی و ناخشنودی وجودی محسوس انباشته است. به روشنی اینجا جهنم یعنی من، تو و دیگران، دانستن و ندانستن، هستی و نیستی. آیا این همه برای یک انسان زیاد نیست؟
گوشهنشین
سی و پنج سالگی وقت کنار کشیدن از زندگی است.
حداقل این نظر شخصیت اول تنها رمانی است که اوژن یونسکو نوشته. ارثیه ناگهانی این امکان را به قهرمان رمان میدهد که شغل بیاهمیت و کسلکنندهاش در ادارهای گمنام را ول کند.
او دیگر کاری ندارد جز این که سعی کند از زندگی لذت ببرد...
آنچه ما در زبان ساده و شیءگرای ...
بازیهای کشتار همگانی
«بازی کشتار همگانی در تداومی از تابلوها شکل گرفته است و عظمتش را فقط در همجواری بلافاصله و سریع لحظاتی که آن را تشکیل میدهد، مییابد. موضوع واحد: مرگ، خود مرگ. فکر میکنم که تئاتر هرگز چنین تصویری، تصویر سخت، ناب و اینقدر دقیق، از مرگ ارائه نداده است.»
بداههگویی آلما یا آفتابپرست چوپان
این نمایشنامه با مجموعهای از عناصر همگرا، رفتارهای نمایشی و بازی موقعیت به پیش میرود و نویسنده اجازه بیاعتبارسازی منتقدین را با قضاوتهای اشتباه به خود میدهد.