نمایشنامه
مطلب مرکزی این نمایشنامه این است که عشق را با عقل کاری نیست، بلکه مانند شاعری و دیوانگی تابع خیال است. همراه خیال به وجود میآید، شدت یا ضعف پیدا میکند، و همچنین از میان میرود. «دکتر جرج براندس دانمارکی» در ضمن انتقاد این درام در تایید همین گوشه مطلب را می نویسد: «بشر دستخوش غرایز و رویاهای خویش است و لا ینقطع یا خودش خودش را گول میزند، و یا کسی دیگر او را فریب میدهد.»
صفحه نویسنده
ویلیام شکسپیر
۵۸ رمان
ویلیام شکسپیر نمایشنامهنویس، شاعر و بازیگر انگلیسی بود و معمولاً مهمترین چهره ادبیات نمایشی انگلیسی دانسته میشود. او در استراتفورد-اپان-ایون زیست و بخش اصلی کار حرفهای خود را در فضای تئاتر لندن گذراند.
از زندگی شخصی او همه چیز روشن نیست، اما آثارش نشان میدهند با زبان، صحنه و روان انسان آشنایی کمنظیری داشته است. شکسپیر هم برای تماشاگر عام مینوشت و هم متنهایی میساخت که قرنها بعد هنوز خوانده و اجرا میشوند.
نمایشنامههایی مانند «هملت»، «مکبث»، «شاه لیر»، «اتللو»، «رومئو و ...
لیرشاه
لیرشاه، پیرمرد مغرور و کلهشق تصمیم به تقسیم قلمرو سلطنتاش میان سه دختر خود میکند. او بزرگترین قسمت را به کسی که بیش از همه دوستش دارد، خواهد داد، اما نمیتواند تشخیص دهد چه کسی چاپلوس است و چه کسی واقعا او را دوست دارد. او کوچکترین دخترش، کوردلیای صادق را تبعید میکند و قلمرویش را میان گونریل و ریگان ...
رومئو و ژولیت
دو خاندان، به شان و جاه یکسان، در ورونای دلکش و صحنه این داستان، از کینههای دیرین تا تمردی نوین ره میپیمایند. و شهر گانان، دستها به خون یکدگر میآلایند. میوه جان نابختیار این دشمنان دو عاشق ستاره سوختهاند که جان خویش میستانند، و با نگونبختی غمبار و دریغانگیز، و با مرگشان، خصومت والدان خود را به خاک میسپارند.
کوریولانوس
نمایشنامه کوریولانوس مربوط به دوره قدیم روم، یعنی هنگامی است که آن کشور هنوز به صورت امپراتوری در نیامده و همسایگانش دایما با آن در نبرد هستند. در این داستان شخصیت مارتیوس، سردار رومی، که بعدا به مناسبت فتح شهر کوریولی متعلق به طوایف ولس لقب کوریولانوس را میگیرد، شالوده اصلی نمایشنامه را تشکیل میدهد.
