رمان خارجی
حتما به من میگویید وقتی آدم در جایی بزرگ میشود، بالاخره به تدریج به آن عادت میکند، و آن را دوست دارد؟ بسیار خوب، ملاحظه میکنید که چنین نیست. من همیشه از لئوپولدویل متنفر بودم، احتمالا به این دلیل که همیشه آن را به همان شکلی که هست دیدهام: یعنی غمناک و تصنعی. شهرها نباید یکباره و به دست یک نفر ساخته شوند؛ این شکلی قیافه آغل میگیرند و آنهایی که در آن زندگی میکنند قیافه حیوان.
زهر تویی
ویکتور مندا که زمانی در یکی از رادیوهای پاریس مجری برنامهای کم و بیش موفق بود، با تعطیلی این برنامه بیکار میشود و در جستو جوی کاری جدید به سواحل جنوبی فرانسه میآید. قمار خیلی زود او را از هستی ساقط میکند، تا جایی که دلزده و افسرده، جتی لحظهای به فکر پایان دادن به زندگی خویش میافتد. بهدنبال یک ...
