رمان ایرانی
آشیانی بر باد و مه
آن زمانها، دوره جوانی فکر میکردم باید جایی باشد خیلی دور، خیلی بعید، شاید خیالی که بتوانم از نو متولد شوم با یک زندگی پاک و سرنوشتی تازه در کنار کسی که از کودکی، نداشتمش. فکر میکردم رسیدن به او همان جایی است که در خیال ساختهام. زمانش رسید و من با دنیایی از آرزو کندم و رفتم اما نه مکان، آن بهشت خیالیام بود و نه او، کسی که در ذهن پرورانده بودم. با تو هستم! میشنوی؟ شاید حتی نداشتن تو در سالهای نیاز مرا از قضاوت درست دور کرد و فراموش کردم که تو برای هیچ و پوچ ما را گذاشتی و رفتی مرا که نیازمندت بودم جگر گوشهات! و آشیان ما را به جای مهر بر طوفان باد و غبار مه بنا کردی.
راز کیارش
وقتی میبینی از حریمی دفاع میکردی که از درون پوسیده ناامید میشوی، میچسبی به کار و غرق میشوی. بعد درست همان دم آخر که دیگر هیچ دستآویزی برای نجات از این پوچی نمانده... درست در همان لحظهای که آدم بودن را فراموش میکنی و ترجیح میدهی یک ربات متحرک باشی... یک دخترک ساده و خیالباف درست مثل یک پروانه دور ...
خوشبختیهای کوچک
جیغ دختر فرانک تنم را میلرزاند. متین، پسر غلامرضا میدود به سمت سفره هفتسین. بقیهشان عین ماهی گلی که از تنگ آب بیرون افتاده بالا و پایین میپرند. مهدیه داد و بیداد میکند سر بچهها و حالا فرانک و حمیدرضا هم از اتاق بیرون آمدهاند. بنفشه میدود و ماهی گلی را که کف سالن تقلا میکند به زحمت برمیدارد. لیلا ...
