ژان اشنوز رماننویس فرانسوی تابهحال توانسته دو جایزهی معتبر ادبیات فرانسه، مدیسی و گنکور را بهدست آورد. منتقدان فرانسوی او را نویسندهای پستمدرن میدانند که سعی دارد در آثارش به طیف جدیدی از مخاطبان نزدیک شود. طیفی که هم مخاطب تخصصی رمان و هم بخشی از مخاطب عام اما حرفهای رمان را دربر میگیرد. آنچنان که پیداست او در این راه موفق شده؛ جوایزی که بهدست آورده از یک طرف و تیراژ کتابهایش از طرف دیگر گویای این موضوع هستند. به همین جهت اشنوز را میتوان از مهمترین نویسندگان معاصر فرانسه و اروپا دانست. اشنوز در رمانهایش سبک سیالی دارد، چون ناگهان هر آنچه را که ساخته بهگونهای پارودیک فرو میریزد و دوباره بر همان ویرانهها سازهای جدید برپا میکند تا آمادهی فروریختنی جدید شود. در رمان دریاچه اشنوز این ساختن و ویران کردن را به جاسوسبازیهای جنگ سرد معطوف کرده و تمام آنچه را که در سالهای جنگ سرد بر اروپا و جهان سایه انداخته بود با جدیت به باد استهزا گرفته...
