رمان خارجی
بازمانده روز
این یک داستان ساده و سرراست نیست؛ در واقع بافت پیچیدهای از چند لایه داستان است که هر کدام در تراز و زمان خاص خودشان جریان دارند، و خواننده داستان باید به آنها توجه داشته باشد. لایه بالایی یا بیرونی سرگذشت مردی است به نام استیونز، که بیش از 30 سال در خانه یکی از اشراف انگلستان به نام لرد دارلینگتن پیشخدمت بوده است و اکنون که بساط آن خانه برچیده شده دارد خاطراتش را به صورت یادداشتهایی از یک سفر شش روزه به صفحات غرب انگلستان بازمانده است برای ما نقل میکند.
صفحه نویسنده
کازوئو ایشیگورو
۱۵ رمان
کازوئو ایشیگورو، نویسنده بریتانیایی و برنده نوبل ادبیات است و نامش با آثاری شناخته میشود که به حافظه، پشیمانی، وظیفه، هویت و سکوت عاطفی نزدیکاند. در معرفی او، بهتر است به جای جملههای کلیشهای، به همان کیفیتی نگاه کنیم که خواننده را به کتابهایش برمیگرداند.
مسیر کار او نشان میدهد ادبیات همیشه یک شکل ندارد. گاهی از فانتزی و هیجان میآید، گاهی از نمایش و تجربه اجتماعی، و گاهی از رمانهای پرخوانندهای که بیواسطه با مخاطب حرف میزنند.
از آثار یا زمینههای ...
وقتی یتیم بودیم
این رمان نیمه پلیسی به کندوکاو در زندگی یک کارآگاه خصوصی ژاپنالاصل که در انگلستان زندگی میکند، پرداخته است. نام شخصیت اصلی این رمان کریستوفر بنکس است. رمان در سالهای دهه 1930 میگذرد و کریستوفر بنکس مشهورترین کارآگاه انگلستان است. همه مردم لندن درباره پروندههای او صحبت میکنند. ولی معماری حل نشدهای همواره ذهنش را مشغول کرده است: معمای ناپدید ...
منظر پریدهرنگ تپهها
تعریف کردن رویایم برای نیکی، آن هم همان اولین باری که به خوابم آمد، گمانم نشانه این بود که حتی آن موقع هم به عادی بودنش شک داشتم. بایست از همان اولش مشکوک شده باشم، بیآنکه بدانم چرا، که این خواب خیلی هم به بچهای که روز قبل دیده بودیم مربوط نمیشود، بیشتر برمیگردد به یاد کردن دو روز پیشم ...
هنرمندی از دنیای شناور
سال 1948 است. ژاپن پس از فاجعه جنگ جهانی دوم آرامآرام شهرهایش را بازسازی میکند. مردمانش نیز شکست را پشت سر گذاشته و چشم به آینده دوختهاند. در این میان، نقاش مشهور، ماسوجی اونو، اغلب روزهایش را صرف رسیدگی به باغ، تعمیرات خانه و همصحبتی با دو دختر و نوهاش میکند و شبها را نیز در معیت دوستان در کافهای ...
هنرمندی از جهان شناور
... در طول این سالها نکات زیادی آموختهام. از تفکر درباره جهان عیش، و تشخیص زیبایی شکننده آن، بسیار آموختهام. اما حالا احساس میکنم وقتش رسیده که به مسائل دیگر بپردازم. سنسه، عقیده من این است که در زمانه دشواری مثل این، هنرمندان باید بیاموزند برای چیزهای ملموستری ارزش قائل شوند، نه آن چیزهای لذتبخشی که با نور صبحگاهی ناپدید ...