رمان ایرانی
نینا
تمام تابستان نینا نگاه نکرد به آینه. از خانه نرفت بیرون. حالا هیچکس به اندازه او تنها نبود برای کتاب خواندن. با آن ابروهای بور و کمانی و بلند که انگار با یک قلمموی زرد و نوکتیز کشیده بودند بالای چشمهای کوچکش. شروع کرد به خواندن کتابهایی که در خانه بود ببیند آیا دختربچهای به تنهایی او در دنیا پیدا میشود یا نه. دختربچهای که ابروهای یک زن بزرگ را داشته باشد و رنجهای یک دختر کوچک را. که منتظر هیچ شاهزادهای نباشد. شاهزادهای که بتواند با یک بوسه ابروهاش را برگرداند به صورتش...
آمده بودم با دخترم چای بخورم
در این داستان، با نویسندهی متقاوتی سروکار داریم که با نگاه و زبانی نو و با ذهنی فارغ و آزاد از کلیشههای مرسوم، به تماشای جهانی ملموس و آشنا و مناسباتی به دیرینگی زمان نشسته است. با دریچهی تازهای که از یک زاویهی غریب و بکر باز میکند، به آنچه در زیر غبار تلخی از روزمرگی فرومانده است، تحرک و ...