نمایشنامه
سگ نگهبان و درختی در باغ
نمیدونم چرا فعل چرخیدن رو استفاده کردم، ولی به نظرم طبیعیه... چون سگ با یه طناب به درخت بسته شده بود و حول یه محور، فقط میتونسته بچرخه... اصلا به نظرم،فعل زندگی کردن؛ در واقع همون دور یه محور چرخیدنه... همه ما داریم دور خودمون میگردیم. فقط شعاعش فرق میکنه... اما به هر حال، محدوده
جایی میان 2 سرزمین
جمیل: قراره موقتا اینجا باشیم... من و «حنانه»، خیلی سخت نمیگیریم...
یه گوشه وسایلمونو میذاریم... شباهم، یه کناری میخوابیم...
فکر کنم همین چند روزه، بتونیم از اینجا بریم.
شهران: اسمشه که موقته، ما الان نه ماهه که اینجاییم...!
توی کمپ، آدمایی هستن که بیشتر از یه ساله اینجان...
تا چند وقت دیگه، همین جا یه قبرستون هم واسمون درست میکنن...
فقط شیش نفر، ...
من قربانی زیباییام شدم
زن سیاهپوش: دوستم داشت؟...
واقعا فکر میکنی دوستم داشت؟
زن سفیدپوش: آره، دوستت داشت.
زن سیاهپوش: پس تو هم جزو همه اون احمقایی هستی که اشتباها فکر میکنن «رت باتلر»، "اسکارلت" رو دوست داشت!
زن سفیدپوش: اوه، خدای من!
زن سیاهپوش: (انگار در رویای عمیقی فرو رفته است) من برای اون هیچی نبودم، جز یه رویای شخصی...
اون با زیبایی ...
مراوده جنازهها
«ارباب»، به سمت یکی از تابلوهای روی دیوار میرود و مقابل آن میایستد. تابلو؛ صحنه نبرد، میان دو ارتش است.
ارباب: صحنه جنگ، فقط توی تابلوها با شکوهه. وقتی که به تاریخچه و دلایل به وجود اومدنشون پی میبری، به نظرت خیلی حقیرانه و احمقانه میان... کاشکی جنگجوها به دلایل منطقی میجنگیدن... اون وقت نقاشا مجبور بودن از نبردای خیالی ...
بر فراز ابرهای آن پایین
رحمان: میدونی! فکر میکنم مشکل بشر از اونجایی شروع شد که اولین نفر تصمیم گرفت به تجارت نمک و ادویهجات بپردازه... از اونجا بود که آدما متوجه شدن، همهچیز میتونه طعم و مزه بهتری داشته باشه...
بعد شروع کردن به مثلا خوشمزهتر کردن زندگیشون و در ادامه، تلخمزهترین موجودات کره زمین؛ بیشتر و بیشتر شدیم. (کمی فکر میکند) میبینی این بالا ...