رمان ایرانی
از کیومرث تا همای (خلاصه قصههای شاهنامه فردوسی)
اسطورهها و افسانهها چیزی نیستند جز آنچه مردم طی قرون و اعصار دوست داشتهاند صاحب آن را به خود منتسب کنند. چیزی که دهان به دهان سینه به سینه چرخاندهاند و (من و شما و فردوسی هم جزو مردم) کوشیدهاند (یا کوشیدهایم) تا از طریق فلسفه وجودی قومیت و ملیت خود را برای خود و دیگری بازگو کنند و هویت بسازند. این بحث مطرح نیست که اصولا سلسله پادشاهی ایران با همان نظم و ترتیبی که در شاهنامه فردوسی آمده سندیت دارد یا ندارد، بلکه مهم گفتاری است که فردوسی بر مبنای تعریفها و تاویلها و تفسیر خود از این رویدادهای مردمپسند به خوانندگان میدهد.
جمشید و جمک
راویان قصههای سهگانه روز اول عشق، زنانی هستند که در کنار آن مردان بزرگ میزیستهاند، و تا کنون به دیدار نمیآمدهاند. چرا که در کنار هر مرد بزرگ و خداگونه، زنی، همسری میزیسته است در شان و منزلت او، که خود عاشقی بینظیر بوده است، در حد اسطورهها و افسانهها و قصههایی که تا کنون خواندهایم.
این بار جمک، از ...
