نمایشنامه
مرد روحانی: در سپتامبر 1939، دندونپزشکی در ویسروی، لوییزیانا، دندون مردی رو انداخت تو یه قوطی کوکاکولا و گذاشت تموم شب بمونه. صبح روز بعدش هیتلر به لهستان حمله کرد. مردی یه گاومیش کر داره. گاومیشه چیزی نمیشنوه. اصلا کر بزرگ شده. مرده بهش میگه: «امروز چطوری سلطان؟» گاومیشه یه روز میگه: «ایبابا، ایبابا» و...
صفحه نویسنده
دیوید مامت
۱۱ رمان
دیوید مامت نمایشنامهنویس، فیلمنامهنویس و کارگردان آمریکایی است؛ نویسندهای که زبان تند، بریده و پرتنش او به امضای کاریاش تبدیل شده است.
او در شیکاگو به دنیا آمد و فضای مردانه، رقابتی و خشن کسبوکار آمریکایی در بسیاری از آثارش دیده میشود.
مامت استاد گفتوگویی است که در ظاهر معمولی پیش میرود، اما زیر هر جمله میل به سلطه، ترس یا فریب جریان دارد.
آثاری مانند «گلنگری گلن راس» نشان میدهند چگونه اقتصاد، زبان و اخلاق میتوانند در یک اتاق کوچک به جنگی ...
اولئانا
اولئانا، بحثبرانگیزترین و چهبسا مهمترین نمایشنامه دیوید ممت تا اواخر دهه 90 است. نمایشنامه بیش از هر چیز به دلیل مایههای سیاسی و پرداختن به مسائلی نظیر قدرت، فمینیسم، حقانیت سیاسی و آموزش آکادمیک مشهور است، و تقریبا اجرای آن در همه جای دنیا همیشه با مناقشات فراوانی همراه بوده است. قطعا این نمایشنامه به لحاظ ساختار زبانی و نیز ...
جولی
"جولی "یکی از سه نمایشنامه مستقل، اما مرتبط با یک دیگر از مجموعه "محله قدیمی "است که به فارسی ترجمه شده است .(عنوان دو نمایشنامه دیگر "د "و "ناپدید شدن جهود "است (.آدمهای نمایش "جولی "عبارتاند از : "جولی "(زنی سی و چند ساله)، "باب "(برادر جولی) و "کارل "(همسر جولی) . محور اصلی گفت و گوهای نمایش بر سر ...
زندگی در تئاتر
زندگی در تئاتر که از بیست و شش صحنه کوتاه و بلند تشکیل شده، مجموعهای از تجربههای موقعیتپردازی، گفتگو نویسی و داستانگویی به شیوه دیوید مامت است. این نمایشنامه که سومین شاهکار نمایشی دیوید مامت محسوب میشود، از محبوبیت فراوان در نزد بازیگران تئاتر و سینما برخوردار است. اجراهای متعدد این اثر در طول این سالها -پراجراترین اثر نمایشی مامت ...
باغ آلبالو (اقتباسی از باغ آلبالو اثر آنتوان چخوف) نمایشنامه
چرا ما عاشق این نمایشنامهایم؟ چون درباره مبارزه بین ارزشهای کهنه اشرافیت روسی و توسل بیهوده آنها به قدرت است؟ بعید میدانم. چون در نهایت، یک نمایشنامه درباره ـ و فقط درباره ـ کنش شخصیتها است، ما، در مقام تماشاگر، نمایشنامه را بر اساس تفکرات سطحی و حالات اجتماعی شخصیتها (که در نهایت ما را از نمایشنامه جدا میکند) درک ...