رمان ایرانی
تاریک روشنا
"تاریک روشنا" نخستین داستان بلند ایرانی با بنمایههای معنوی - اسطورهایست که ماجرایش در آیندهای دور، به سال 3000 میلادی میگذرد؛ در کهکشانی دوردست، سیارههایی ناشناخته و مردمانی دگرگون شده و غریبه که شاید برآیندی از همین امروز ما باشند. «... و روشنا زمزمه میکند: نه من، نه تو و نه هیچ آدمیزاد دیگری، در بهترین نقطه ننشستهایم. هر کس چنین ادعایی کند، شک نکن که خودخواه یا نادان است. تفکر رایج زمانه ما، رو به دیوار نشسته، پشت به حقیقت کرده، گوشهایش را بسته و خیال میکند که همه حقیقت همین است که او میبیند! اما سر همه حقیقتها این است که تو بفهمی این جهان عظیم را چه کسی و چرا خلق کرده، این که بفهمی خودت از کجا آمدهای، چرا هستی و به کجا خواهی رفت...
صفحه نویسنده
آرمان آرین
۲۵ رمان
آرمان آرین نویسنده ایرانی ادبیات نوجوان و فانتزی است. او در تهران به دنیا آمد و با آثاری شناخته شد که به اسطوره، تاریخ و جهانهای خیالانگیز ایرانی نزدیکاند.
آرین از نویسندگانی است که تلاش کرده فانتزی را با ریشههای فرهنگی و تاریخی ایران پیوند بدهد. در آثار او، ماجراجویی نوجوانانه فقط تقلید از الگوهای غربی نیست و به میراث روایی فارسی هم چشم دارد.
مجموعههایی مانند «پارسیان و من» و آثار تاریخی-اسطورهای او، برای مخاطبانی نوشته شدهاند که به روایتهای پرکشش، ...
دستنوشتههای 6 هزار ساله اشوزدنگهه
من در روان خویش
هزار هزار انسان دارم!
لشکری از مردان و زنان بوده یا نبوده
سواره یا پیاده، نامریی یا مرده
که بیایند همچو زندگان.
سپاهی از دلیران شکستخورده
یا پیروزمندان ناشاد،
گویی شاهراه میلادها و مرگها از دل من عبور میکند.
چهرهام آرام است
ولی درون من غوغایی به قدمت تاریخ برپاست!
غوغای خموش (مجموعه دل نوشتهها مناجاتها مقالهها سفرنوشتهها و خوابها)
این کتاب یک اثر داستانی نیست، اما چگونگی زیرساختهای اندیشگی نویسنده را آشکار میکند که در پنج بخش متنوع است.
هفتاد و شش واگویه شخصی سی متن برای یکتا خدا سه مبحث در موضوع دین تاریخ و هویت ایرانی چهار سفرنوشته از چهار شهر و دوازده رویای موثر در آفرینش آثار نویسنده را شامل میشود.
افسوننامه (1 داستان بلند از آرمان آرین)
کوچهها آنقدر خلوت بود که حتی سگهای ول هم به سوراخهایشان خزیده بودند. از هیچ خانهای بوی ناهار نمیآمد و البته اناث ده هم که معمولا دنبال این مهلتهایند، به عزای استا دستشان به دیگ و تنور نمیرفت! انگار ملکالموت، این بار خودش روی سینه ده نشسته بود که نفسمان بالا نمیکشید.
حماسه سرآغاز (پتش خوارگر 1)
پاهای پسرک از وحشت قفل شده بودند و دستهایش میلرزیدند. اگر برمیخاست و به سوی درخت دیگری میدوید، غول بیتردید او را میدید و با دو قدم به او میرسید و اگر همانجا میماند، غول چند ثانیه دیگر بالای سرش بود! در همین فکرها بود که ناگهان دو دست نیرومند، از فراز همان درخت، بر سرش فرود آمدند و پیش ...