میس ژولی و 2 نمایش‌نامه دیگر

...به نظر من مدت زیادی است که هنر تئاتر، به ‌مانند دیگر هنرها، شبیه این نقاشی‌های مرکزگرای کتاب مقدسی شده، نقاشی‌هایی که بیشتر از اینکه متن را محور تصویرسازی کتاب مقدس قرار دهند، خود نقاشی را محور می‌کردند و توضیحات کمی در حاشیه‌اش می‌نوشتند. نمایش‌نامه‌نویس به نظرم شبیه به واعظی غیرروحانی است که افکار و اعتقادات زمانه خود را به شکلی همه‌گانی برای طبقه متوسط که اکثرا مخاطبان تئاتر را تشکیل می‌دهند، جوری بیان می‌کند که آن‌ها بدانند موضوع از چه قرار است، بی‌آنکه چندان به مغزشان فشار بیاورند. به همین دلیل، تئاتر همیشه به عنوان مکتبی برای جوانان، زنان و آن کسانی که دانش کمی دارند مطرح است، مکتبی برای آن‌هایی که هنوز این قابلیت را در خود زنده نگاه داشته‌اند که خودشان را فریب دهند و فریب بخورند - قابلیتی به این معنی که آن‌ها مستعد توهمات ارائه شده از طرف نویسنده هستند...