ابومحمد مشرفالدین ملقب به سعدی، شاعر مشهور ایرانی است که در قرن هفتم هجری در شهر شیراز به دنیا آمد. سعدی عاشق سفر به سرزمینهای دور و نزدیک بود و در این سفرها، از آداب و رسوم و فرهنگ مردم آن سرزمینها بسیار میآموخت. او رفتهرفته درسهایی که از این سفرها آموخته بود، در شعرها و نوشتههایش به کار میبرد. نوشتههای سعدی ساده و روان بود و مردم با خواندن کتابهایش، با اخلاق و فرهنگ مناطق گوناگون آشنا میشدند و درس زندگی میآموختند. به او استاد سخن و شیخ اجل هم میگویند. این کتاب داستان زندگی سعدی شیرازی شاعر و ادیب بزرگ ایرانی است که با زبان طنز، اغراق و شوخطبعی نوشته شده است.
خواجه عبدالله انصاری ستاره ای در هرات
سالها پیش، در شهر هرات، کودکی به دنیا آمد که قرار بود بعدها دلهای بسیاری را با شور عرفان به دست آورد. نامش را عبدالله گذاشتند. هرچه بزرگتر میشد، بیشتر میاندیشید و در هر اتفاقی، دلیل و حکمتی میدید. کمکم به خواجه عبدالله معروف شد و سخنانش را در مکتب و مدرسه درس میدادند. پس از مدتی، مردم کوچه و ...
خواجه نصیر الدین طوسی ستاره ای در طوس
سالها پیش، در سرزمین خراسان، جایی نزدیک شهر باستانی طوس، پسربچهای به دنیا آمد که قرار بود نامش تا قرنها در کتابهای ریاضی، ستارهشناسی و فلسفه بدرخشد. کودکی که همیشه نگاهش به آسمان بود. دنیا او را به نام خواجه نصیرالدین طوسی میشناسد؛ همان پسربچهای که در کوچههای طوس بهدنبال سایهاش میدوید، سرانجام به یکی از بزرگترین اندیشمندان تاریخ ایران ...
خیام ستاره ای در نیشابور
روزی روزگاری، پسری در نیشابور زندگی میکرد که به جای شمشیر، عددها را دوست داشت و به جای جنگ، با سوالهای عجیبش دنیا را به چالش میکشید! این کتاب، قصهی زندگی خیام است؛ کتابی که با طنز و شعر و کمی اغراق به ما یاد میدهد پرسیدن ترسناک نیست، شک کردن جرم نیست و زندگی، مثل یک رباعی کوتاه، گاهی ...
ابوریحان ستاره ای در خوارزم
تقریبا هزار سال پیش، در قرن چهارم قمری، در شهر خوارزم پسربچهای به نام محمد زندگی می کرد که با بقیهی بچهها فرق داشت. نگاهش همیشه به آسمان بود و وقتی از او می پرسیدند: «چرا مدام چشمت به آسمان است؟ » میگفت: «میخواهم بدانم آن بالا چه خبر است. این نقطههای نورانی چرا روشن و خاموش می شوند؟ چرا ...