ضربان قلبم بالا رفته خودم میدونم. بعد از سالها دوباره دارم طعم اضطراب را احساس می کنم، اما این بار همه چیز متفاوت است، چون پای فرزندم به وسط آمده و این اضطرابها نه شباهتی به اضطرابها و تجربههای چند سال قبل هم دارد و نه هضمش برایم آسان است. بغض و اضطراب درد بدی را به قلب و حلقم وارد میکند که تا امروز تجربه این درد را نداشتم. حس یک آدم مفلوک را دارم که عرضه هیچ کاری ندارد. حس مادری که تمام بدنش فلج است و قادر به هیچ حرکتی نیست جز نگاه کردن به دردسر افتادن فرزندش... و نمیدانم این دردسر قرار است تا کجا پیش برود...
تعبیر 1 کابوس
هنوز سوالی که در ذهنم بود را به زبان نیاورده بودم که الهه گفت: «دستت رو ببر داخل کشو؛ بالای کشو سمت راست یه ضامن هست، اونو لطفا فشار بده.» خندهام گرفت و در حالی که با سر انگشتانم شروع کردم به گشتن در قسمت بالای کشو تا ضامن را پیدا کنم، گفتم: «عجب میز آرایش باحالی داری شما... جاسازی ...
کینه کهنه نمی شود
هیچچیز از هیچکس بعید نیست، چون هیچکس از بازی روزگار خبر ندارد. قضاوت کار من و شما نیست، چون نه من میتوانم جای شما باشم و نه شما آنچه را که من شنیده و دیده و تحمل کردهام را از سر گذراندهاید.من پدر دختری هستم که ذرهذرهی وجودش با هنر عجین بود. عکس میگرفت و نقاشی میکرد، نمایشگاه میزد و ...
