سومین و آخرین کتاب از سهگانهای معروف به «سهگانه قاهره» که نجیب محفوظ بهخاطرش جایزه نوبل گرفت. کتاب «سکّریه» ادامه قصه خانوادهای مصری است که نجیب محفوظ روایت سرگذشت اعضای آن را در کتاب اول «سهگانه قاهره»، یعنی کتاب «بینالقصرین»، آغاز کرد و آن را در دومین کتاب این سهگانه، یعنی کتاب «قصرالشوق»، پی گرفت. کتاب «سکّریه» نقطه پایانی بر این سهگانه درازآهنگ و جذاب است و پایان قصه خانوادهای که نجیب محفوظ آن را در متن مقطعی از تاریخ مصر و زندگی اجتماعی مردم و اوضاع سیاسی مصر در آن مقطع، خلق کرده و از خلال روایت داستان این خانواده، تصویری از دورانی از تاریخ و جامعه مصر ارائه داده است. نجیب محفوظ در کتاب «سکّریه»، همچون دیگر بخشهای «سهگانه قاهره»، گذار جامعه مصر از سنت به مدرنیسم را روایت میکند و نیز، در هیئت رمانی عمیقا مصری و مرتبط با مسائل جهان عرب و بهویژه مصر در دورانی که وقایع رمان به آن مربوط است، از مسائل بنیادینی سخن میگوید که هرکس در هرکجای جهان ممکن است با آنها درگیر بشود. کتاب «سکّریه» از شاهکارهای رماننویسی جهان عرب و رمانی بهسبک رمانهای کلاسیک قرن نوزدهمی اروپاست؛ رمانی پرکشش و گیرا و قصهمحور، با جزئیاتی که فضا و آدمها و رویدادها را ماهرانه پیش چشم مخاطب تجسم میبخشد. این رمان، چنانکه اشاره شد، کتاب سوم و پایانی «سهگانه قاهره» است و نام آن، همچون دو کتاب دیگر این سهگانه، نام محلهای در قاهره است.
