رمان خارجی
چنانکه اغلب جویسشناسان معتقدند و در یکی از یادداشتهای این کتاب نیز آمده است، " استیون ددالوس" همان جیمز جویس است و " چهره مرد هنرمند در جوانی" در واقع زندگینامه خودنوشت جویس است از دوسالگی تا حدود بیستسالگی یعنی تا زمانی که برای نخستین بار به پاریس رفت. نظریه ادبی جویس- که در بخش نهم رمان اولیس ضمن مباحثه پرشوری در کتابخانه ملی دوبلین به تفصیل بیان میشود ـ این است که هر اثر ادبی، حتی نمایشنامهای شبه تاریخی مانند " هملت" اثر شکسپیر ـ در حقیقت زندگینامة خودنوشت پدید آورندة آن اثر است.
صفحه نویسنده
جیمز جویس
۱۶ رمان
جیمز جویس، نویسنده ایرلندی است و نامش با آثاری شناخته میشود که به زبان، شهر، ذهن، حافظه و فرم مدرن نزدیکاند. در معرفی او، بهتر است به جای جملههای کلیشهای، به همان کیفیتی نگاه کنیم که خواننده را به کتابهایش برمیگرداند.
مسیر کار او نشان میدهد ادبیات همیشه یک شکل ندارد. گاهی از فانتزی و هیجان میآید، گاهی از نمایش و تجربه اجتماعی، و گاهی از رمانهای پرخوانندهای که بیواسطه با مخاطب حرف میزنند.
از آثار یا زمینههای شناختهشده او میتوان به ...
سیمای مرد هنرآفرین در جوانی
چنانکه اغلب جویسشناسان معتقدند و در یکی از یادداشتهای این کتاب نیز آمده است، " استیون ددالوس" همان جیمز جویس است و " چهره مرد هنرمند در جوانی" در واقع زندگینامه خودنوشت جویس است از دوسالگی تا حدود بیستسالگی یعنی تا زمانی که برای نخستین بار به پاریس رفت. نظریه ادبی جویس- که در بخش نهم رمان اولیس ضمن مباحثه ...
تبعیدیها
بئاتریس: با همان حالت قبل. اومده، اینطور صحبت نکنید.
ریچارد: او مرا از خود راند. به خاطر او سالها در تبعید و فقر، یا چیزی شبیه به آن، زندگی کردم. هیچ وقت کمک هزینهای را که او از طریق بانک میفرستاد قبول نکردم. من هم صبر کردم، اما نه برای مرگ او، بلکه برای کمی فهمیدن من، پسری که از گوشت ...
دو دلاور
داستان کوتاه «دو دلاور» نوشتهی جیمز جویس، نخستین بار در سال ۱۹۱۴ به عنوان بخشی از مجموعهی دوبلینیها منتشر شد و نمونهای شاخص از نگاه نقادانهی او به زندگی روزمره در دوبلین اوایل قرن بیستم به شمار میآید. این داستان در ظاهر روایتی ساده از دو مرد است که عصر یکشنبهای را در خیابانهای دوبلین سپری میکنند، اما در لایههای ...
اندکی ابر
یک جمله از اشعار بایرون که روی میز بود او را به خود جلب کرد. در حالی که مواظب بود کودک بیدار نشود کتاب را با احتیاط با دست چپ باز کرد و شروع به خواندن اولین شعر آن کرد:
«بادی نیست
بعدازظهر است و یاس و نومیدی
زفیر است که به بیشه میتازد...
عاشق خواهم ماند
تا آندم که بازگردم و
آرامگاه مارگارت خویش
و ...