نمایشنامه
نمایش از یک سو بیمعنایی و بیمحتوایی واقعیت و اندیشه انسانی را بیان و از دیگر سوی صحنه را با «صندلیها» و حرکات پیدرپی میکند. موضوع «صندلیها» پیام شکستهای زندگی و ناکامیهای اخلاقی نیست بلکه خود «صندلیها»ست، یعنی {وجود شی،} و نبود انسان، امپراتور و خدا. موضوع جهان غیر واقعی و فراطبیعی خالیست. موضوع هیچ است.
صفحه نویسنده
اوژن یونسکو
۲۴ رمان
اوژن یونسکو نمایشنامهنویس رومانیایی-فرانسوی و از چهرههای اصلی تئاتر ابزورد است. او در رومانی به دنیا آمد و بخش مهمی از زندگی و کار ادبیاش در فرانسه گذشت.
یونسکو با زبان روزمره کاری عجیب میکند: گفتوگوها در آثارش ظاهراً عادی شروع میشوند، اما کمکم معنا از هم میپاشد. شخصیتها حرف میزنند، اما ارتباط واقعی کمتر و کمتر میشود.
نمایشنامههایی مانند «کرگدن»، «آوازهخوان طاس» و «درس» نمونههایی از جهان او هستند. در این آثار، پوچی فقط یک مفهوم فلسفی نیست؛ روی صحنه، در ...
آوازخوان طاس
یونسکو از خودآموز «انگلیسی بدون زحمت» شخصیتها را به صحنه آورد و به گفتگویی مرکب از عناصر متفاوت، عبارات کوتاه، اصطلاحات و ساختار ساده دستوری، جان بخشید.
او خود میگوید که هرگز نمیدانسته «اسمیتها» واقعیت دارند یا تخیلی هستند. کار خلاقانه او این بوده که این زوج دوباره همدیگر را باز شناسند؛ آنها در حومه لندن زندگی میکنند، نامشان اسمیت است، ...
قربانیان وظیفه (نمایشواره) نمایشنامه
بودن یعنی زندگی جسمانی و اجتماعی، یعنی تسلیم اوامر جسمانی و پیکره اجتماعی شدن، زندگی کردن و اجتماعی شدن تنها به این بها، امکانپذیر است. در نتیجه ما همه قربانیان وظیفه هستیم. تئاتر برای من یک اعتراف است. نمایش من درون من است. اغلب به خود می گویم: درونم جهانی است خرد که جهان کلان را به تصویر میکشد.
آینده در تخم مرغ هاست
نمایشنامههای اوژن یونسکو "آینده در تخم مرغ هاست" (1958)، "ژاک یا اطاعت" (1954) و "مستأجر جدید" (1957) ادامهدهنده کاوشهای او در موضوعات ابزورد، بحران وجودی و محدودیتهای ارتباط انسانی هستند. هر یک از این نمایشنامهها، اگرچه در فرضیههای خود منحصر به فرد هستند، اما همچنان در شوخطبعی و سوررئالیسم مشخصه یونسکو مشترکاند. این آثار فضاهایی را میسازند که در آن ...