نمایشنامه و فیلمنامه
قربانیان وظیفه (نمایشواره) نمایشنامه
بودن یعنی زندگی جسمانی و اجتماعی، یعنی تسلیم اوامر جسمانی و پیکره اجتماعی شدن، زندگی کردن و اجتماعی شدن تنها به این بها، امکانپذیر است. در نتیجه ما همه قربانیان وظیفه هستیم. تئاتر برای من یک اعتراف است. نمایش من درون من است. اغلب به خود می گویم: درونم جهانی است خرد که جهان کلان را به تصویر میکشد.
صفحه نویسنده
اوژن یونسکو
۲۴ رمان
اوژن یونسکو نمایشنامهنویس رومانیایی-فرانسوی و از چهرههای اصلی تئاتر ابزورد است. او در رومانی به دنیا آمد و بخش مهمی از زندگی و کار ادبیاش در فرانسه گذشت.
یونسکو با زبان روزمره کاری عجیب میکند: گفتوگوها در آثارش ظاهراً عادی شروع میشوند، اما کمکم معنا از هم میپاشد. شخصیتها حرف میزنند، اما ارتباط واقعی کمتر و کمتر میشود.
نمایشنامههایی مانند «کرگدن»، «آوازهخوان طاس» و «درس» نمونههایی از جهان او هستند. در این آثار، پوچی فقط یک مفهوم فلسفی نیست؛ روی صحنه، در ...
گوشهنشین
سی و پنج سالگی وقت کنار کشیدن از زندگی است.
حداقل این نظر شخصیت اول تنها رمانی است که اوژن یونسکو نوشته. ارثیه ناگهانی این امکان را به قهرمان رمان میدهد که شغل بیاهمیت و کسلکنندهاش در ادارهای گمنام را ول کند.
او دیگر کاری ندارد جز این که سعی کند از زندگی لذت ببرد...
آنچه ما در زبان ساده و شیءگرای ...
هذیان 2 نفره تا هر جایی که دوست داشته باشیم و دختر دم بخت
مرد: حتی اگه ندونن این جنگ برای چی شروع شده باز هم یه دلیلی براش پیدا میکنن. اونها به ورای دلایل خودشون نمیرن. زن: هیچوقت اونجوری که باید قطع نمیشه، چه فایدهای داره؟ مرد: به درد گذرون زندگی میخوره. زن: زندگی ما هم میگذره. نتیجه دلسردی از تاریخ. و همین تاریخ خود را با سر و صدای زیاد به ما ...