نمایشنامه
تیستو (2 نمایشنامه)
خاک: این پسره دیگه کیه؟ گلدان اول: پسر صاحاب باغه انگاری. خاک: پس اومده اینجا چیکار؟ گلدان دوم: حتما اومده گلها رو تماشا کنه. خاک: بهش نمیآد این کاره باشه. بیشتر بهش میآد اومده باشه یه بلایی سر گلها بیاره. گلدان دوم: به قیافهش نمیآد بدجنس باشه. گلدان سوم: مگه به قیافهست؟ گلدان اول: این حرفها نیست، فرستادهنش اینجا درس یاد بگیره. خاک: مگه اینجا مدرسهست؟ گلدان اول: باز که تو شروع کردی بداخلاقی کردن. خاک: آخه یعنی چی که هر روز یه نفر پا میشه میآد اینجا، همه چی رو به هم میریزه و میره!
آخرین پر سیمرغ
بیژن سه: مادر، گفته بودی ـ در جهان ـ سرزمینی است که دیوان بر هیئت زنان، راه بر آدمی میبندند. گفته بودی سرزمین آدمی همان جایی است که دل ماندگار میشود... مادر، من اکنون آن سرزمین را یافتهام، و چه باک که آن سرزمین همان سرزمین دیوان باشد. من از اسب فرود آمدهام و دیگر بر آن جای نخواهم گرفت. ...
پروانه و یوغ
ونسان: دیوارها بلندن، سرد و بلند. آسمون پیدا نیست. مردها روی سنگفرشها راه میرن. توی یه دایره راه میرن. زمینو نگاه میکنن. حرف نمیزنن. گوش میدن به صدای کفشها که روی زمین کشیده میشه. من اونجام. میون اون مردها. توی دایره راه میرم. زمینو نگاه میکنم. حرف نمیزنم. گوش میدم به صدای کفشها که روی زمین کشیده میشه. آسمونو نگاه ...
