نمایشنامه و فیلمنامه
این فیلمنامه تنها تلاش ساموئل بکت در عرصهی رسانه سینماست. فیلمنامه در سال 1963 نگاشته و در تابستان 1964، با کارگردانی آلن شنایدر و با نقش آفرینی باستر کیتون در شهر نیویورک به فیلم درآمد برای فیلمبرداری این فیلم ساموئل بکت خود در جولای همان سال به آمریکا سفر کرد. این فیلم صامت است، تنها یک صدای ملایم " هیس" در آن به گوش میرسد و براساس نظریه برکلی یعنی ادراک شدن شکل گرفته است: به عبارت دیگر پس از نفی تمام دریافتهای بیرونی شامل حیوانی، انسانی یا ایزدی و سرکوب تمام آنها خودآگاهی به قوت خود باقی میماند. با وجود بنیان فلسفی، این فیلم بسان تمام آثار بکت دارای رگههای از کمدی است. انتشارات مهر دامون این اثر را برای نخستینبار به دوستداران سینما و بکت عرضه میکند.
روزهای خوش
"روزهای خوش" یکی از برجستهترین آثار ساموئل بکت، نمایشنامهنویس برنده جایزه نوبل، است که بهخاطر نوآوریهایش در درام مدرن شناخته میشود. این نمایشنامه دو پردهای که اولین بار در سال ۱۹۶۱ اجرا شد، به کاوشی عمیق در مورد وجود انسان، انزوا، و گذر زمان میپردازد. بکت در این اثر با بهرهگیری از سبک مینیمالیستی خاص خود، استعارههای بصری قدرتمند و ...
اما ابرها
پس بار آخری که قصه پرغصه گفته شد همانطور نشستند انگار که بدل به سنگ شده باشند. از تک پنجره سپیدهدم نوری نتاباند. از خیابان صدای احیایی نمیآمد. یا غرق در که میداند چه افکاری بودند که آنان اعتنایی نکردند؟ به روشنای روز به صدای احیا. که میداند چه افکاری. افکار، نه، افکار نه. اعماق عقل. غرق در که میداند ...
خلواره
«خلواره» مجموعهای از نمایشنامههای کوتاه ساموئل بکت با هدف ارائهی نمایی کلی از تفکرات و ایدههای او در قالب نمایشنامه است. به عبارت دیگر بررسی جنبههای مختلف زندگی انسانی از نگاه بکت و از طریق هنر تئاتر است. در این آثار کوتاه بکت، تئاتر به عریانترین شکل خود رسیده است: صدایی در تاریکی، خاطرهای بریدهشده، تنی در یک فضا. خلواره، ...
مرسیه و کامیه
سفر مرسیه و کامیه را اگر بخواهم میتوانم تعریف کنم، چون تمام مدت با آنها بودم.
سفری که بدون دریاها و بدون گذشت از مرزها، از میان مناطق کمتر ناهموار، هرچند در بعضی جاها بیابانی، اسباب و وسایلش به قدر کفایت ساده بود. آنها مرسیه و کامیه، در خانهشان ماندند و این شانس بسیار گرانبها را داشتند. از کماقبالی یا خوشاقبالی، ...
