رمان خارجی - خاور میانه
شوهر آمریکایی
«شوهر آمریکایی» مجموعهای است از داستانهای کوتاه عزیز نسین که به مانند سایر آثار او از زبانی گزنده و طنزآلود برای به نقد کشیدن ترکیه در دوران گذر به مدرنیته بهره برده است. از دیدگاه نویسنده تحمیل و تزریق عناصری از مدرنیته به جامعه ترکیه که در غرب از آن به عنوان توسعه فرهنگی یاد میشود تبدیل به دستمایهای مبتذل و مضحک میشود و بیراه نیست که بگوییم عزیز نسین در خلق این تصاویر و نقد آن نویسندهای بی همتاست. در بخشی از این کتاب میخوانیم... «برای رسیدن به ردیف کشورهای متمدن جهان بستگی به آن دارد که سر سفره هر کدام از هموطنان مقدار زیادی دلمه بادمجون موجود باشد. اگر دعوای دلمه بادمجون در مملکت حل شود، آن وقت میبینید که با سرعت معجزهآسایی در کشورمان بزرگترین اکتشافات شروع خواهد شد.»
صفحه نویسنده
عزیز نسین
۲۲ رمان
عزیز نسین، نویسنده و طنزپرداز ترکیهای است و در میان خوانندگان با آثاری شناخته میشود که به طنز اجتماعی، بوروکراسی، فقر، ریاکاری و سیاست نزدیکاند. زندگی و کار او نشان میدهد که ادبیات میتواند از دل تجربههای فردی، جهانهایی عمومی و ماندگار بسازد.
مسیر نویسندگی او با توجه به جزئیات انسانی شکل گرفته است. در نوشتههایش معمولاً شخصیتها فقط حامل ماجرا نیستند؛ آنها با گذشته، ترسها، امیدها و انتخابهایی روبهرو میشوند که داستان را پیش میبرند.
از آثار یا زمینههای شناختهشده او ...
پخمه
«پخمه» را بسیاری شاهکار عزیز نسین میدانند و یکی از چند داستان بلند اوست. نیسن را بیشتر نویسندهای میشناسند که داستانهای کوتاه مینویسد. ویژگی برجسته آثارش طنز است. او نویسندهای است که از وقایع روزمره اجتماعی مینویسد. قهرمانان او افراد عادی، کارگردان، رانندگان تاکسی، کارمندان دولت، زنان خانهدار و خلاصه افراد متوسط اجتماع هستند. او تصویری واقعگرایانه از جامعه عصر ...
آدم خوشبخت
شخصیتهای داستانهای عزیز نسین پیچیده نیستند. انسانهایی در قالب کارمند، صاحبخانه، رئیس اداره، شهردار و... که همه ما روزانه با آنها مواجهایم و نثر عزیز نیسن به آن جان میبخشد و برای خواننده دلچسب و واقعی میسازد.
نویسنده با به کارگیری طنز، مشکلاتی را از جامعه ترکیه ترسیم میکند که برای خوانندگان ایرانی کتاب بیگانه نیست... از اختلاس و دروغ ...
محمود و نگار
اینها رو که واست تعریف میکنم بنویس آقا روزنومه چی؟ بنویس تا عالم و آدم ماجرای ما رو بخونن و عبرت بگیرن. اسم من محموده، اسم اون نگار... اسم قصهمونو بذار «محمود و نگار»، بذار ملت بخونن و گریه کنن، بخونن و زار بزنن... بلاهایی که سر «لیلی و مجنون»، سر «اصلی و کرم»، سر «شیرین و فرهاد» اومد پیش ...
