کتابها را پدر از توی قطارهای حومه شهری پیدا میکرد، یا از کنار آشغالدانیها، انگار ما ترک بعد از مرگ باشند، یا مازاد بعد از اسبابکشی. یکبار هم کتاب زندگی ژرژ پمپیدو را پیدا کرده بود، دوبار این کتاب را خواند. کتابها و نشریات دیگری هم بوده، نخپیچ شده، و در کنار آشغالدانیها، ولی اینها را بر نداشته است. مادر هم زندگی ژرژ پمپیدو را خوانده بود. این کتاب هردوشان را به وجد آورده بود. بعد از این کتاب، دنبال زندگینامه مشاهیر بودند ـ مجموعهای که تحت همین عنوان چاپ میشد. ولی هیچ وقت کتابی گیراتر از کتاب پمپیدو نصیبشان نشد، در واقع شاید هم دلیلش این بود که اسمها برایشان ناشناخته بود. از بساط حراجی جلو کتابفروشیها هم گاهی کش میرفتند. زندگینامهها ارزان بود، کتابفروشها هم نادیده میگرفتند.
