کتاب «درباره حذف احزاب سیاسی» اثر سیمون وی، نقدی از نقش و تأثیر احزاب سیاسی در جوامع دموکراتیک مدرن است. این کتاب که در سال 1943 نوشته شد با مباحث سیاسی امروز نیز در ارتباط است و می تواند برخی جنبه های نقدپذیر دموکراسی را آشکار کند. اولین بحث کتاب نقد احزاب سیاسی است. به بیان نویسنده آنچه که منجر به هدایت سیاست های یک حزب می شود، احساسات و تبلغیات جمعی است که در جهت دستکاری افکار عمومی به نفع یک حزب است. این رویکرد بر خلاف پیروی از حقیقت و عدالت است، آنچه که یک حزب می بایست اساسا به آن پایبند باشد. در واقع محور استدلال نویسنده این ایده است که احزاب سیاسی اصول حقیقت، عدالت و خیر عمومی را تضعیف می کنند. او معتقد است که احزاب اغلب این ارزش ها را به نفع به دست آوردن و حفظ قدرت دستمایه بازیچه های عوام گرایانه خود می کنند. به گفته او، یک دموکراسی واقعی باید بر این اصول استوار باشد نه منافع حزبی. نویسنده به طور جزئی بر ساختار درونی احزاب سیاسی متمرکز شده است و توضیح می دهد که چرا این احزاب ذاتا فسادآور اند. او همچنین درباره نقش افراد یک جامعه در سیاست تأکید دارد. نویسنده بیان می کند که افراد می بایست وجدان فردی خود را معیار قرار دهند و مسئولیت اخلاقی خود را بپذیرند. آن ها نباید قضاوت اخلاقی خود را تسلیم اراده جمعی یک حزب سیاسی کنند، بلکه باید بر اساس درک خود از حقیقت و عدالت عمل کنند. به واقع، در حالی که انتقادات نویسنده رادیکال اند، او همچنین پیشنهادهایی برای اصلاحات ارائه می دهد. او پیشنهاد می کند که زندگی سیاسی باید به گونه ای سازماندهی شود که منافع عمومی را در اولویت قرار دهد و امکان مشارکت واقعی دموکراتیک را فراهم کند که شامل پرورش فرهنگ سیاسی است که حقیقت و یکپارچگی اخلاقی را بر وفاداری حزبی ارج می نهد. با این اوصاف می توان گفت این کتاب تنها یک متن در حوزه نقد سیاسی نیست، بلکه کتابی فلسفی-اخلاقی درباره زندگی عمومی در جامعه نیز به حساب می آید.
