سیمون وی فیلسوف، نویسنده و کنشگر فرانسوی بود؛ چهرهای که زندگی کوتاهش با اندیشه، ریاضت، کارگری، سیاست و معنویت گره خورد. او در پاریس زاده شد و از جوانی به عدالت اجتماعی حساس بود. وی فقط درباره رنج کارگران ننوشت؛ مدتی خود نیز در کارخانه کار کرد تا آن تجربه را از نزدیک لمس کند. نوشتههای او درباره توجه، رنج، ایمان، خشونت و مسئولیت اخلاقی هنوز خوانده میشوند. بسیاری از آثارش پس از مرگ منتشر شد و بهتدریج جایگاهش روشنتر شد. زبان وی فشرده، معنوی و بیتعارف است. او از آن متفکرانی نیست که میان فکر و زندگی دیوار محکمی بکشند؛ اندیشهاش با نوع زیستنش گره خورده است. اهمیت او در صداقت سختگیرانهاش است. سیمون وی با جهان سازش آسان نمیکند و از خواننده هم میخواهد رنج دیگران را جدیتر از یک مفهوم زیبا ببیند. برای خواننده فارسی، آثار او میتواند تجربهای آرام و سنگین باشد؛ متنی که بیشتر از آنکه پاسخ بدهد، وجدان آدم را بیدار نگه میدارد.