در کتاب «درباب استعمار: اخلاق مواجهه با غیر» مجموعهای از نوشتههای سیمون وی پیرامون پدیده استعمار، ارائه شده است. به طور تاریخی، سیمون وی پس از خواندن گزارشی درباره کشتار ینبه در هند آندوشی، نسبت به استعمار فرانسه دغدغه جدی پیدا کرد و از آن موقع تا پایان عمر خود در تبعید در سال ۱۹۴۳، دغدغه اصلیاش انتقاد از سیاستهای استعماری ب.ئ. در این آثار، سیمون وی با نگاهی اخلاقی به نقد استعمار پرداخته است. به بیان وی، استعمار صرفا یک کنش سیاسی یا اقتصادی نیست بلکه یک بحران اخلاقی محسوب میشود. او معتقد است که نظامهای استعماری، با تکیه بر سلطه و استثمار، هم ارزشهای انسانی کشور استعمارشئه و هم کرامت انسانی طرف استعمارگر را نفی میکنند. نویسنده نه تنها به جنایات و تبعات مستقیم استثمار میپردازد، بلکه به بررسی تأثیرات زیرساختی و بلندمدت آن بر ساختارهای اجتماعی و اخلاقی کشورها میپردازد. او میگوید که نظامهای استعماری، با ایجاد ساختارهای قدرت متمرکز و سیستمهای کنترل اجتماعی، هم به اعتبار انسانی طرف استعمارشده و هم به انسجام اخلاقی جامعه استعمارگر لطمه وارد میکنند. این نقدها، همانند آینهای است برای انعکاس معضلات اخلاقی زمانه سیمون وی، که هنوز هم در دنیای امروز مطرح هستند. در این میان، تنها راه خروج از دام تبعیض و نابرابری، به رسمیت شناختن «دیگری (غیر)» به عنوان یک انسان است. نویسنده تاکید میکند که اصول اخلاقی که بر پایه همدلی، احترام متقابل و پذیرش ارزش ذاتی هر انسانی بنا شدهاند، باید جایگزین دیدگاههایی شوند که در تاریخ استعمار مورد استفاده قرار گرفتهاند. به بیان دیگر، این رویکرد اخلاقی نوین که او اخلاق مواجهه با غیر مینامد، فراخوانی است برای بازگشت به مبانی انسانیت و از نو تعریف کردن عدالت و برابری در روابط بین ملتها. با این اوصاف، میتوان گفت که کتاب حاضر، با جمعآوری مقالات و نامههایی که در مجلات مختلف از سیمون وی به چاپ رسیدهاند، نه تنها به عنوان گزارشی از جنایات و نابرابریهای نظامهای استعماری عمل میکند، بلکه تلاشی است برای بازنگری در ارزشهای اخلاقی و سیاسی حاکم بر روابط بین ملتها.
