رمان ایرانی
راز کیارش
وقتی میبینی از حریمی دفاع میکردی که از درون پوسیده ناامید میشوی، میچسبی به کار و غرق میشوی. بعد درست همان دم آخر که دیگر هیچ دستآویزی برای نجات از این پوچی نمانده... درست در همان لحظهای که آدم بودن را فراموش میکنی و ترجیح میدهی یک ربات متحرک باشی... یک دخترک ساده و خیالباف درست مثل یک پروانه دور و برت چرخ میخورد و حواست را بیدار میکند.
آشیانی بر باد و مه
آن زمانها، دوره جوانی فکر میکردم باید جایی باشد خیلی دور، خیلی بعید، شاید خیالی که بتوانم از نو متولد شوم با یک زندگی پاک و سرنوشتی تازه در کنار کسی که از کودکی، نداشتمش. فکر میکردم رسیدن به او همان جایی است که در خیال ساختهام. زمانش رسید و من با دنیایی از آرزو کندم و رفتم اما نه ...
