ظلمت سفید
همانطور که دراز کشیده بود و بالای سرش را نگاه میکرد، خرخر آرامی را از پشت سرش شنید. به زحمت برگشت؛ میان سفیدی مه، دو چشم درشت سیاه به چشمهایش زل زده بود. چشمهای گرگ بود. خواست بلند شود فریاد بزند. خواست تکان بخورد، اما نتوانست. گرگ پیش رویش ایستاده بود. سفید مطلق! تمام بدنش، دهانش، پوستش. فقط یک جفت ...
چه کسی در تاریکی ایستاده؟
"قوز کرده بود. درد و گرسنگی و بوی غذای روی میز اهمیتی نداشت. آدمهای بیرون اهمیتی نداشتند. حالا فقط میخواست به چیزی که تا به حال دقت نکرده بود نگاه کند، به آب، به مایع به ظاهر آرام و بیگناهی که در طول تاریخ بر سر مالکیتش بسیاری کشته شده بودند و ازاینبهبعد هم بسیاری دیگر کشته میشدند." آرمان و ...