«جنگلی که ما را بلعید» نوشتهی منصور علیمرادی نویسندهی کرمانی ساکن کاناداست؛ شاعر و روزنامهنگاری که با رمان تاریک ماه نامزد جایزهی هفت اقلیم و جایزهی ادبی بوشهر شد. از او تاکنون چند کتاب برای کودکان و نوجوانان نیز منتشر شده است. علیمردای در این رمان که برای مخاطبان نوجوان نوشته از افسانهها و باورهای عامیانهی مردم ایران، به ویژه اهالی گیلان، بهره گرفته تا به سبک و سیاق قصههای پریان، رمانی برای مخاطبان امروزی ژانر فانتزی بنویسد. «جنگلی که ما را بلعید» در گیلان و حدود دویست و پنجاه سال پیش رخ میدهد. در دل یکی از جنگلهای شمال ایران، به نام «جنگل تاریک» نیروهای جادویی و موجودات افسانهای پنهان شدهاند. خواهر و برادر ماجراجویی به نامهای تیتینار و روزمان همراه با پسرعمویشان، پازوار، راهی سفری پرخطر به اعماق این جنگل هولناک میشوند. جنگلی که حتی نامش لرزه بر تن اهالی دهکده میاندازد. معروف است که این جنگل در بهترین حالت، آدم را دیوانه میکند و در بدترین حالت، کسی زنده از آن برنمیگردد. این سه نوجوان ماهها در این جنگل سرگردان میمانند و در مسیر خود با رویدادهای جادویی و ماجراهای سحرانگیز روبرو میشوند. داستان با الهام از اقلیم شمال ایران فضایی شاعرانه دارد. خواننده بهمحض اینکه پا به دنیای خیالانگیز داستان میگذارد در روایت پرکشش آن غرق میشود و طولی نمیکشد که احساس میکند همراه شخصیتهای اصلی به سفری جادویی و پرماجرا رفته است. مواجههی شخصیتها با ترسها، تردیدها و بلوغشان در هنگام خطر، ذهن خواننده را درگیر میکند. این کتاب فقط دربارهی سفری به دل جنگل نیست، بلکه سفری به درون خود ماست. منصور علیمرادی پژوهشگر فرهنگ عامه، نیز هست، بنابراین با استفاده از تحقیقهای گسترده در فرهنگ و زبان مردم نواحی شمال ایران توانسته داستانی جذاب را براساس فرهنگ مردم به شکلی ملموس روایت کند. ترکیب داستان معاصر و مدرن با داستانهای فولکلور و افسانههای مردمی از ویژگیهای این کتاب است. «جنگلی که ما را بلعید» نه تنها داستانی پرهیجان و رازآمیز است، بلکه فرصتی برای آشنایی با فرهنگ و طبیعت منطقه گیلان در گذشتهای دور نیز هست. این رمان با پرداختی شاعرانه و سرشار از تخیل، دنیایی پر رمز و راز را روایت میکند که میتواند تخیل و حس ماجراجویی خوانندگان نوجوان را برانگیزد.
