"صدای مهیبی بلند شد. شبیه به شرشر نبود. صدای برخورد بود، ریزش و فریاد! ناگهان آنطرف خط در سکوت کامل فرو رفت. راننده بیاختیار ترمز کرد. دستهای لرزانش را از روی فرمان برداشت. ماشینهای پشت سرش همانجا ایستادند... "آرمان فقط تاریکی میدید. مغزش آسیب دیده بود و هر روز بدتر میشد. چرا به فکر خودش نرسیده بود انتهای قنات را تمام کند تا بقیه زنده بمانند؟" آرمان و صدرا در راه کشف راز مرگ عجیب پدرهایشان با مافیای آب درگیر شدهاند و حالا چارهای جز مبارزه ندارند. مافیا قصد دارد بزرگترین ذخیرهی آب را از زیر زمین بیرون بکشد و آن را تصاحب کند اما این دو پسر و دوستانشان نقشهی هوشمندانهتری برای نجات دنیا کشیدهاند...
چه کسی در تاریکی ایستاده؟
"قوز کرده بود. درد و گرسنگی و بوی غذای روی میز اهمیتی نداشت. آدمهای بیرون اهمیتی نداشتند. حالا فقط میخواست به چیزی که تا به حال دقت نکرده بود نگاه کند، به آب، به مایع به ظاهر آرام و بیگناهی که در طول تاریخ بر سر مالکیتش بسیاری کشته شده بودند و ازاینبهبعد هم بسیاری دیگر کشته میشدند." آرمان و ...
ظلمت سفید
همانطور که دراز کشیده بود و بالای سرش را نگاه میکرد، خرخر آرامی را از پشت سرش شنید. به زحمت برگشت؛ میان سفیدی مه، دو چشم درشت سیاه به چشمهایش زل زده بود. چشمهای گرگ بود. خواست بلند شود فریاد بزند. خواست تکان بخورد، اما نتوانست. گرگ پیش رویش ایستاده بود. سفید مطلق! تمام بدنش، دهانش، پوستش. فقط یک جفت ...